Drie keer per dag: van de nieuwe energieworkshops van centrale ondernemingen tot de stadsscholen, die het loon van Chinese werknemers hebben omgezet in technische fondsen?

Op 12 september volgde Fujian, Henan, Sichuan met arbeiders op het gebied van de bouw van de machinebouw om de lonen te bespreken. Uit het publieke beeld bleek dat de deelnemers afkomstig waren van verschillende projecten: er zijn nieuwe energieprojecten gebouwd door het centrale ondernemingssysteem, er zijn provinciale niveaus secundaire bouwprojecten, zijn er lokale bouwprojecten. Verschillende locaties, verschillende eigenaren, verschillende technische toepassingen, maar wijzen op hetzelfde probleem: het project kan worden gevorderd, het project kan worden gehouden, de fondsen kunnen worden toegewezen, Maar de mensen die echt werken moeten vertrouwen op de deur, trek de banner, en zelfs slapen op de project site om te bespreken de lonen al betaald voor arbeid.

In Fujian verzamelden ingenieurs die verbonden waren met de "Zes Segmenten van Xinjiang Tiananmen North Pine 6,1 miljoen kilowatt New Energy Project" om lonen te innen; werknemers verschenen bij de poort van de middelbare school in Hanoi, de prefectuur Zhejiang; En in Sichuan, Daiichi, leken bouwvakkers om een loon te vragen voor het verblijf en de aanleg van de grond.

Wanneer de loonverhoging van een incident tot een..onzekerheidsprocedure voor werknemers om normale lonen te verkrijgen, het probleem is niet alleen een aannemer..rekening, maar de institutionele breuk tussen engineering fondsen en arbeidsbeloning.

* Nieuwe energieprojecten hebben ook nagelaten oude problemen te omzeilen.

Nieuwe energie is officieel verpakt in China als een belangrijke motor voor industriële upgrading en groei van investeringen. Grote projecten op het gebied van wind, fotovoltaïsche en hulpdiensten hebben vaak enorme investeringen, staatsbedrijfsachtergrond en beleidsondersteuning.Maar aan het einde van het project, bouw nog steeds afhankelijk zijn van meerdere lagen structuren zoals totaalcontracten, professionele onderaannemers, arbeidsonderaanbestedingen en groepsgroepen.

Het grootste gevaar van deze structuur is de stroomopwaarts meer dan één laag contractuele relaties, de lonen van de downstream werknemers zijn steeds meer risico lopen te worden opgeschort, vertraagd of gebonden aan de afwikkeling van het project. De omvang van de projectinvestering is groter en is niet gelijk aan het loon, zal automatisch op tijd op de rekening van de werknemer komen.

Wanneer centrale ondernemingen of grote staatsbedrijven in de projectbouwketen voorkomen, kan zij niet alleen benadrukken dat "de werkzaamheden verantwoordelijk zijn voor de onderaannemers." wie kiest de toeleverancier, die het projectbedrag controleert, die het projectvolume accepteert, die de betalingsknooppunten beheerst, moet antwoorden waarom de lonen worden uitgesteld.

De school is gebouwd, de mensen die de school bouwen staan bij de schooldeur om geld te vragen.

In het bijzonder zijn er op het gebied van de middelbare school in Hanoi tegenstrijdigheden: onderwijsprojecten hadden deel moeten uitmaken van de openbare bouw, terwijl werknemers die deelnemen aan de bouw moet een vergoeding vragen bij de schooldeur.

Dit scenario legt een lange paradox bloot in het lokale ingenieurs management: de overheid, school of projecteenheid kan een openbare faciliteit verkrijgen die is gebouwd of onder bouw, maar de arbeiders kunnen worden achtergelaten in de laatste mijl van de keten.

Indien de bouwkosten niet zijn betaald, moet worden meegedeeld wie wie wie verschuldigd is; indien het totaal is betaald, moet worden aangegeven welke laag van de middelen is ingehouden; Als er sprake is van een zogenaamde bouwconflict, kunnen de lonen van de werknemers niet worden omgezet in een hypotheek voor onderhandelingen tussen ondernemingen.

Waarom zetten arbeiders altijd dingen in de openbare ruimte?

Gezien de publieke verschijning van het salarisplatform is de gemeenschappelijke aanpak van werknemers sterk vergelijkbaar:

• de bijeenkomst in de afdeling projectbeheer;
• het tekenen van spandoeken of het openbaar maken van informatie over de lonen;
• naar overheidsdiensten, scholen of bouwbedrijven gaan om coördinatie te vragen;
• verblijf in de werkruimte, de projectafdeling of zelfs de landing;
• het uploaden van video's ter plaatse naar het netwerk, in de hoop dat de publieke opinie de verantwoordelijke partij zal dwingen te betalen.

Deze benaderingen op zich tonen aan dat de normale loon- en arbeidsgeschillenbeslechtingsmechanismen aanvankelijk niet werkten. Een werknemer zou niet kiezen om op de cementvloer om geld te vragen als hij geloofde dat zijn loonrekeningen op tijd zouden komen.

China heeft regels die de betaling van de lonen en salarisspecifieke rekeningen van de landbouwers garanderen, het real-name systeem, de totale pakketdistributie en andere systeemontwerpen, maar of Het systeem valt echt op elk engineeringproject, uiteindelijk hangt af van een van de eenvoudigste indicatoren: of de werknemers hun loon op tijd krijgen, niet hoeveel systeemtekens Hou je vast aan de muur.

De engineering industrie legt vaak lonen als..geen loon,...controle is niet voorbij,... projects worden betwist,.. het totale pakket is niet geregeld, maar werknemers verkopen het werk ze hebben gedaan, in plaats van het verstrekken van rentevrije financiering aan ontwikkelaars, scholen of contractanten.

De overdracht van bedrijfsrisico's tussen ondernemingen aan de laagste en zwakste werknemers in de handel is in wezen de financiering van het gehele project door werknemers.

Als een project moet vertrouwen op vertraagde lonen om de kasstroom te handhaven, dan is de zogenaamde bouwvooruitgang zelf gebaseerd op de arbeiders die gedwongen worden te betalen.

Drie plaatsen komen gelijktijdig voor en mogen niet langer als drie geïsoleerde geschillen worden behandeld.

Het Fujian New Energy Project, het Henan School Project en het Sichuan Construction Project hebben geen directe links naar elkaar, maar vergelijkbare beloningsscenario's komen op dezelfde dag voor en bieden een venster om China te observeren.

De vraag die gesteld moet worden is niet alleen..is het geld uiteindelijk verzonden? ..maar liever:

1. hoeveel loonlagen zijn er tussen de bouweenheden en de boekhouding van de werknemers gegaan;
2. of het algemene pakket het systeem van speciale beloning en transfers ten uitvoer legt;
3. wanneer lokale bedrijven, huisvesting en andere afdelingen na het verlies van loon tussenbeide kwamen;
4. of er een situatie is waarin de lonen gebonden zijn aan bouwafwikkeling, audit of contractgeschillen;
5. of er geen praktische rol is weggelegd voor het herhaaldelijk missen van loonaannemers, kredietstraffen en markttoegangsmechanismen.

Lonen zijn geen "negatieve publieke opinie," het gebrek aan loon zelf is het probleem. Als de lonen elke keer dat werknemers live video's naar het netwerk sturen, dan is het echte bewijs van effectiviteit niet het loongarantiesysteem, maar de publieke blootstelling.

Voor de drie-rangers zijn er geen extra uitkeringen, maar de meest elementaire rekening: Er wordt gewerkt en er moet loon betaald worden. Een ingenieurssysteem dat werknemers voortdurend moet protesteren in ruil voor arbeidsbeloning, of het nu gaat om het merk van nieuwe energie, onderwijs of stedelijke constructie, kan niet worden Dat is normaal.