China's Rare Earth Group wil aandelen en middelen beheersen: hoe een fusie staatskapitaal, quota en buitenlandse activa in een verantwoordelijkheidsketen verbindt

De transactie is nog niet officieel aangekondigd, noch de prijs bekendgemaakt, noch de datum van voltooiing; maar als het uiteindelijk wordt geland, zal het een beursgenoteerde onderneming met een sterkere markt- en buitenlandse assetoplegging verder integreren in het centraal-staat-gedomineerde zeldzame grondsysteem, terwijl het tegelijkertijd een zeer symbolische buitenlandse activa aanraakt

• en een aandeel van ongeveer 3% in MP Materials, een Amerikaanse onderneming met zeldzame grond, terwijl het Amerikaanse ministerie van Defensie de grootste aandeelhouder is geworden van MP Materials.

De transactie is dus niet alleen een fusie van bedrijven.Het plaatst de nationale integratie, productiequota, exportbeleid en buitenlandse aandelen van de Chinese rare-earth-industrie in de afgelopen jaren op hetzelfde schema van verantwoordelijkheid, maar maakt ook een indirecte kruising van de Chinese en Amerikaanse overheidskapitaal in een belangrijke mineraalvoorzieningsketen.

De eerste ring van de verantwoordelijkheidsketen is de Chinese Rare Earth Group zelf.

China Rare Earth Group werd in 2021 opgericht door de integratie van verschillende staatsondernemingen en onderzoeksinstellingen voor zeldzame aarde, en een van de belangrijkste taken was om de nationale gecentraliseerde controle te verbeteren over zware zeldzame aardebronnen, metallurgische afscheiding en industriële lay-out. China heeft langdurig een totale controle uitgevoerd over de winning van zeldzame aarde en metallurgie, en de quota wordt voornamelijk toegewezen aan grote staatsgroepen.

Als China Rare Groep aandelen krijgt, zullen productie, kapitaalverdeling en buitenlandse activa meer rechtstreeks in het centrale staatsinvesteringssysteem terechtkomen. Reuters citeert bronnen die zeggen dat China Rare Groep ook stabielere binnenlandse quota-middelen kan krijgen. Dit maakt de belangen van de fusie duidelijk: de nationale Groep krijgt een belangrijke onderneming in de Rare Groep en haar buitenlandse activa, en de Rare Groep heeft mogelijk een sterkere vermogensverdeling.

De tweede ronde is het buitenlandse aandeel dat in handen is van de voorraden en middelen.

MP Materials beheert de Mountain Pass-mijn in Californië en is momenteel een van de belangrijkste productie-activa van zeldzame grond in de Verenigde Staten. Het Amerikaanse ministerie van Defensie is vorig jaar de grootste aandeelhouder van MP Materials geworden en hoopt de binnenlandse toeleveringsketen van mijnen tot magnetische materialen op te zetten om de afhankelijkheid van de verwerkingscapaciteit in China te verminderen.

Als de aandelen van China Rare Groep samenkomen, zal deze 3% van de aandelen niet de controle van MP Materials van de Chinese kant maken, en zelfs niet automatisch de exploitatie van de Amerikaanse mijnen veranderen. MP Materials heeft ook duidelijk gemaakt dat het bedrijf en de Chinese overheid hun activiteiten niet controleren. Maar de aandelenverhouding zal nog steeds een regelgevende betekenis hebben: een strategisch mineraalbedrijf dat door het Amerikaanse ministerie van Defensie wordt ondersteund, kan indirect een Chinese centrale staatsonderneming op de lijst van aandeelhouders staan, wat waarschijnlijk de Amerikaanse inspectie, informatieverschaffing en beveiliging van de toeleveringsketen kan veroorzaken.

De derde ronde is de beleidsmacht van Beijing over de zeldzame grondindustrie.

China is niet alleen 's werelds grootste producent en verwerker van zeldzame grond, maar beïnvloedt ook de internationale levering door middel van exportvergunningen en industriële regelgeving.Een ander onderzoek van Reuters deze maand toonde aan dat sommige Chinese leveranciers van zeldzame grond een deel van de leveringen naar de VS hebben opgeschort vanwege bezorgdheid over schendingen van nationale anti-sancties en regels in de toeleveringsketen.

Dit toont aan dat het steeds moeilijker wordt om het eigendom van bedrijven en het staatsbeleid volledig te scheiden. China Rare Earth Group als staatsonderneming, zijn zakelijke beslissingen zijn natuurlijk gekoppeld aan de nationale industriële strategie; het Amerikaanse ministerie van Defensie investeert in MP Materials, hetzelfde toont aan dat Washington ook belangrijke mineralen beschouwt als nationale veiligheidsinfrastructuur. De zogenaamde "marktconcurrentie" wordt gezamenlijk hervormd door het kapitaal en het veiligheidsbeleid van beide regeringen.

"China is verantwoordelijk voor de archieven, wie heeft de beslissingsrechten en wie draagt de consequenties van het beleid."

Als de transactie is voltooid, moeten vier specifieke vragen worden gevolgd. Ten eerste, hoeveel aandelen China Rare Earth Group heeft verkregen, of ze daadwerkelijke controle heeft over de raad van bestuur en belangrijke zaken; ten tweede, of overzeese aandelen en projecten worden gereconstrueerd; ten derde, of de Amerikaanse regelgevende instanties MP Materials of Shenzhen vereisen om afzondering, vermindering of aanvullende openbaarmakingsmaatregelen te nemen; ten vierde, of de Chinese quota en exportvergunningen Shenzhen en nieuwe beleidsvoordelen geven na de fusie.

Deze kwesties bepalen of fusieën in feite alleen maar een industriële integratie zijn, of dat de nationale eenvormige controle over cruciale mineralen verder wordt versterkt, van de binnenlandse toewijzing van middelen tot de verdeling van kapitaal in het buitenland.

Dit is ook een realistische paradox van het China-Amerikaanse ‘risico’-beleid.

De Verenigde Staten hebben publieke middelen ingezet om hun eigen supply chain te bouwen om de afhankelijkheid van China te verminderen, maar de kapitaalmarkten en historische commerciële samenwerking maken het onmogelijk om de toeleveringsketens van beide landen snel en volledig af te breken. China probeert de controle over hulpbronnen te verbeteren door staatsbedrijven te integreren, terwijl het buitenlandse mijnbouwactiva blijft bezitten en beleggen. Beide landen benadrukken strategische autonomie, maar blijven diep in hetzelfde mondiale netwerk van mijnbouw, verwerking en kapitaal.

De belangrijkste grenzen van de feiten zijn: de transactie is nog in de onderhandelingsfase en kan niet worden beschouwd als voltooid, en kan niet worden omschreven als China's controle over de Amerikaanse mijnen, maar als de transactie wordt geïmplementeerd, zal het een zeer langetermijn record waard verantwoordelijkheidsketen vormen

• China's centrale staatsondernemingen beheersen, beheersen en bezitten wereldwijde zeldzame grond activa, waaronder een klein aandeel van het Amerikaanse ministerie van Defensie met de nadruk op het ondersteunen van bedrijven; tegelijkertijd, Beijing beheert de binnenlandse quota en export regelgeving, terwijl Washington de overheid kapitaal bouwen in plaats van de toeleveringsketen.

Rare-earth concurrentie is dus niet langer een kwestie van "welke landen meer mijnen", maar hoe de staatsmacht toegang krijgt tot bedrijfsbezit, quota, exportvergunningen en de buitenlandse kapitaalstructuur.Wie besluit over de levering, wie draagt de gevolgen van beperkingen en wie profiteert van staatssteun, is een deel van deze cruciale minerale concurrentie die echt moet worden gevolgd.