In de vooravond van de aankomst van Xi Jinping in de Verenigde Staten, Tibetaanse jongeren beklimmen de "dictator Xi Jinping is niet populair" banner: Washington protesteert tegen het blokkeren van het Witte Huis en het hotel

Tenzin Namgyal, een twintigjarige Tibetaanse jeugdactivist, steeg op 22 september in de buurt van het Congres van de Verenigde Staten op een vuurtoren in het Pennsylvania Avenue met een banner met de woorden “Dictator Xi, Your Empire Will Fall! Free Tibet” en “Dictator Xi: You are not welcome”.

Phayul bericht op het terreinDe actie van Namgyal werd geïnitieerd door jonge activisten uit de achtergrond van Students for a Free Tibet. De banners gebruikten geen vage diplomatieke taal, maar koppelden de persoonlijkheden van Xi Jinping rechtstreeks aan de heerschappij van de CCP in Tibet om hun bezwaar uit te drukken tegen politieke onderdrukking en nationale controle. Voor Beijing was dit het meest onwillekeurig om de persoonlijke verantwoordelijkheid openbaar te noemen: een bezoek aan de Verenigde Staten was niet alleen diplomatieke bezoeken van staatshoofden, maar ook klachten van onderdrukte groepen tegen Xi Jinping zelf als centrum van macht.

Tegelijkertijd stopten de protesten in Washington op 23 september niet bij een Tibetaanse jongeman.Dat meldt Vision Times op 23 september.De Chinese Democratische Internationale Alliantie, Hongkong, Tibetanen, Oeigoeren, Falun Gong en andere groepen die zich verzetten tegen de onderdrukking van de Communistische Partij van China, organiseren opeenvolgende acties in Washington, waar het Witte Huis, het Chinese ambassadeur en de nabijheid van Xi Jinping's hotel worden opgenomen. Voor deze groepen is Xi Jinping's bezoek aan de Verenigde Staten geen gewone diplomatiek bezoek, maar een kans om de geluiden van onderdrukking in China naar de straten van de VS te brengen.

Het hotel werd een symbool voor de protesten. De ceremonie van het Witte Huis tijdens een staatsbezoek benadrukte de houding van de president, terwijl de protesten in de buurt van de locatie opzettelijk deze diplomatieke verpakking doorbreken en Xi Jinping opnieuw de kwesties van politieke gevangenen, Tibet, Xinjiang, religieuze vervolging, vrijheid van Hongkong en internationale repressie voor de ogen brachten. De logica van de demonstranten is duidelijk: de Chinese regering kan de binnenlandse straten, media en netwerken beheersen, maar kan niet hetzelfde systeem van censuur en dispersie naar Washington brengen.

Sommige buitenlandse activisten zeggen dat ze onlangs worden geconfronteerd met dodelijke bedreigingen, dreigingen met bommen en druk op hun familie in China, en ze zeggen dat de FBI en de politie in New York zijn gemeld. De verantwoordelijkheid achter de schermen moet nog steeds worden vastgesteld door middel van communicatie, accounts, geldstromen en identiteitsgegevens, maar dit vermindert niet een ander feit dat er al is gebeurd: de veiligheidsrisico's van cybermishandeling tot echte bedreigingen en familiale druk toen anti-Chinese activisten protesteerden in de VS.

Dit heeft ook geleid tot een contrasterend beeld van het bezoek van Xi Jinping aan de Verenigde Staten dat Beijing niet volledig kon controleren. Aan de ene kant waren het rode tapijt, militaire ceremonies, nationale banketten en diplomatie; aan de andere kant waren de Tibetaanse jongeren die in de buurt van het Congres "dictator Xi Jinping niet populair" zeiden, en de anti-communistische groepen die klaar waren om te demonstreren buiten het Witte Huis en het hotel van Xi Jinping. De CCP kon deze stemmen in het land definiëren als "vijandige krachten", maar op de straten van de Verenigde Staten hadden ze ruimte om openlijk te spreken en bijeen te komen.

China onder Xi Jinping heeft de voortdurende uitbreiding van de nationale veiligheid, anti-splitsing, religieuze administratie en sociale stabiliteit gebruikt als instrumenten voor de volledige controle van politieke expressie. Tibet, Xinjiang, Hong Kong, gezinskerken, dissidenten en groepen die in het buitenland protesteren, hebben verschillende achtergronden, maar komen samen in hetzelfde centrum van machtsverantwoordelijkheid: het hooggecentraliseerde regime van de Communistische Partij van China en Xi Jinping zelf.

Voor Washington vormen deze plekken tegelijkertijd een systeemcontract. Xi kan in de Verenigde Staten diplomatieke ontvangst krijgen van de hoogste standaard, en degenen die zich tegen Xi kunnen ook in de openbare straat borden, protesteren, kritiek of zelfs rechtstreeks zeggen dat hij een dictator is. Dit is de ruimte van politieke expressie, waardoor de stem van de Communistische Partij het meest hoopt te onderdrukken, in plaats daarvan meer geconcentreerd verschijnt wanneer Xi op Amerikaans land stapt.

De volgende dingen die echt de moeite waard zijn om te volgen, zijn de omvang van het veld rond het Witte Huis, Xi Jinping's hotel en de bijbehorende evenementen van 23 tot en met 25 september, de plaatsing van de politie, de gezamenlijke acties van protestgroepen en of er nieuwe conflicten of grensoverschrijdende intimidatie bewijzen zijn.