Van Kunming tot Nanjing: veel handelaars en stadsbestuurders in conflict, waarom het levensonderhoud op straat herhaaldelijk wordt geraakt door de handhaving

Van 8 tot 13 september verscheen er in Yunnan Kunming, Hainan, Guangxi Nanjing en andere plaatsen video's van de stad en de politie die de straathandelaren verdreven en conflicten veroorzaakten. Het collectieve proteste-recordproject "Gisteren" in het buitenland van China publiceerde een reeks foto's na de verzameling, waarin de wetshandhavers de exploitanten konden verdrijven, de standplaatsen belegeren, de mensen trekken en de strijd tussen de handelaars en de wetshandhavers.

Deze locaties liggen honderden of zelfs duizenden kilometers verderop, maar hebben een zeer vergelijkbare conflictstructuur: aan de ene kant zijn de kleine handelaars die hun inkomsten afhankelijk zijn van de winkelplaatsen, de nachtmarkt of de straat, aan de andere kant zijn de stadsbeheerders en de politie die verantwoordelijk zijn voor het beheer van gemeenten, wegen, niet-gecertificeerde bedrijfsvoering. Wat echt de aandacht waard is, is niet de eenvoudige vraag of de handelaars het niet kunnen bezitten, maar waar de grenzen van de bestuurlijke macht zijn wanneer de stadsbeheersing in de fase van inbeslagneming van goederen, gedwongen deportatie en zelfs politie ingrijpt.

* Er is sprake van meerdere conflictconcentraties, wat aangeeft dat het geen incidentele ruzie is tussen individuele dealer en wetshandhavingsinstanties

Het project "Gisteren" meldt dat er tussen 8 en 13 september in de steden van Queensland, Ho Chi Minh, Nanning en andere steden conflicten plaatsvonden die werden veroorzaakt door de deportatie van de winkeliers. De videoconferentie bewaart de live-action fragmenten van verschillende locaties. Omdat deze korte video's afkomstig zijn van verschillende fotografen, is het nog niet mogelijk om de volledige gevolgen van elke gebeurtenis te herstellen met behulp van de afbeeldingen, maar het kan worden bevestigd dat het beheer van verschillende straten in dezelfde periode een duidelijke confrontatie heeft.

Voor winkeliers is straatbeheer vaak een lage drempel manier om te overleven, met inkomsten die direct afhankelijk zijn van de vraag of de dag kan worden afgesloten; voor het stadsbestuur, kan winkelen omvatten vervoer, stadsvoorziening, voedselveiligheid, lawaai en klachten van bewoners. Beide belangen zijn niet van nature onverenigbaar. Conflicten komen vaak voor, omdat de overheid snel springt van "tijd en regio" naar "verwijdering en inbeslagneming", terwijl de exploitanten denken dat ze geen stabiele en betaalbare alternatieve bedrijfsruimte hebben.

De huidige wetgeving in China vereist niet dat alle straatactiviteiten worden verboden.

In het kader van de richtlijn van de Raad van State is duidelijk dat de verkoop van agrarische bijproducten en dagelijkse levensmiddelen op de plaatsen en tijden die zijn aangewezen door de plaatselijke overheid op het niveau van de county of hoger, of het uitoefenen van privégebruik zonder vergunning overeenkomstig de wet, behoort niet tot de interpretatie van deze maatregelen door het ministerie van Justitie.

Dit betekent dat de lokale overheid niet alleen de twee opties "toegestaan" en "toegestaan" kan kiezen. Door de nachtmarkten, de ochtendmarkten, de verplaatsingspunten en de bedrijfstijd te bepalen, kunnen regels worden vastgesteld tussen de weg en het levensonderhoud van de bevolking. Het probleem is dat als de steden alleen de dure winkels en commerciële straten behouden, maar de lage kosten van de bedrijfsruimte blijven comprimeren, de meest kwetsbare exploitanten uiteindelijk alleen maar herhaaldelijk naar de straat kunnen terugkeren en met de wetshandhaving in conflict kunnen komen.

De meest verergerende conflicten zijn de opsluiting, de afschrijving en de gedwongen verwijdering

Eenmaal in verband met het in beslag nemen van driewielaandrijvingen, goederen, ovens en bedrijfsinstrumenten, is de waarschuwing van de handelaar niet meer een mondelinge waarschuwing, maar kan rechtstreeks de bron van de inkomsten te snijden. de Administratieve dwangwet stelt daarom een duidelijke procedure voor de inbeslagname, inbeslagname: de uitvoerende instantie moet de wetten, voorschriften en bevoegdheden hebben, de inbeslagneming moet worden beperkt tot de betrokken goederen, de administratieve instantie moet ook de beslissing en de lijst op de plaats, met redenen, redenen, termijnen en administratieve herziening en rechtszaken.

De betekenis van deze procedure is bijzonder specifiek in de straatscenario's. Wanneer een winkelier wordt geconfronteerd met meer dan een dozijn uniform personeel, de krachten van beide partijen zijn totaal ongelijk; als de goederen worden rechtstreeks verwijderd, maar er is geen lijst, als de wetshandhaving is alleen mondeling te informeren, als de exploitant niet weet waar om hun goederen terug te brengen, de zogenaamde administratie is zeer gemakkelijk te ervaren als eenzijdig dwingend.

* De situatie verandert na het optreden van de politie

Als er sprake is van lichamelijke conflicten op het terrein, belemmering van de uitvoering van functies of vermoedelijke overtredingen van de openbare orde, kan de openbare orde volgens de wet ingrijpen.Maar de aanwezigheid van de politie betekent ook dat er een overeenkomstige openbare orde of strafrechtelijke basis nodig is wanneer mensen worden gecontroleerd, opgeroepen of andere maatregelen nemen.

De video's op meerdere locaties hebben de aandacht getrokken omdat sommige beelden laten zien dat de politie en het stadsbestuur samen in de evacuatie optreden. Wat het publiek ziet is dat de wetshandhavingsinstanties met een absolute meerderheid met een enkele of een klein aantal handelaars worden getrokken. Voor deze scenario's is het best om de controverse te verminderen niet het verwijderen van video's na de gebeurtenissen, maar om de rechtshandhaving op het terrein, wetshandhavingsdocumenten, arrestatielijsten en strafbeslissingen door de partijen wettelijk te laten verkrijgen.

“Stedelijk imago” kan geen reden zijn voor onbeperkte uitbreiding van de wetshandhaving

Grote activiteiten, civilisatie van steden, stadsverbetering, verkeersbeheersing worden vaak de reden voor het concentreren van het schoonmaken van de stroom van het bedrijfsleven, maar het betrokken systeem van de Raad van State vereist tegelijkertijd dat de plaatselijke ruimte voor redelijk comfortabel bedrijfsleven wordt bewaard.

Het ministerie van Justitie heeft uitgelegd dat het noodzakelijk is om rekening te houden met de redelijke behoeften van de massa's om het leven te produceren en de ruimte te reserveren voor ondernemingen en het verdienen van levensonderhoud. Met andere woorden, de stedelijke orde is niet alleen een nette straat, maar ook de echte behoefte van gewone mensen om inkomsten te krijgen tegen lage kosten.

Als de plaatselijke bevolking "flexibele werkgelegenheid" aanmoedigt en de kleinhandelaren geen stabiele, duidelijke en goedkope legale ruimte biedt om de straat te verlaten door middel van gecentraliseerde wetshandhaving, ontstaat er een duidelijke tegenstrijdigheid binnen het beleid. Voor veel winkeliers is het niet een uitdaging voor een ambitieuze stadsplanning, maar alleen om 's avonds een auto te verkopen met fruit, een potje snacks of een paar dagelijkse spullen.

* Er zijn vier gemeenschappelijke verantwoordelijkheidsproblemen: *

• of de plaatselijke bevoegde autoriteiten voldoende gebieden en tijden hebben vastgesteld, in plaats van alleen verbodsbepalingen;
• of de gemeentelijke autoriteiten bij het in beslag nemen van voertuigen, goederen en bedrijfsinstrumenten overeenkomstig de wet een beslissingsdocument en een lijst van goederen afgeven;
• welke specifieke overtredingen zijn gebaseerd op de interventie en controle van de politiepersoneel;
• of de partijen na het conflict volledige wetshandhaving kunnen verkrijgen en door middel van procedures zoals heroverwegingen, procedures en procedures kunnen verhelpen.

Deze kwesties zijn belangrijker dan de woorden ‘de winkeliers moeten niet luisteren naar de stadsbeheerders’, omdat ze bepalen of de administratie eigenlijk regels of krachtbeheersing is.

Van Kunming tot Seychellen en Nanning, de conflicten op de straten zijn herhaaldelijk verschenen, wat aangeeft dat het stadsbestuur niet alleen kan vertrouwen op meer wetshandhavingsinstanties wanneer het conflict zich voordoet op te lossen. Wat de volgende trekking echt kan verminderen, is een stabiele bedrijfsruimte, transparante wetshandhavingsnormen, documenten uitgegeven volgens de wet en een klachtenmechanisme dat echt een rol kan spelen.

Voor degenen die hun levensonderhoud verdienen met een driewieler of een vouwtafel, wordt de mate van de rechtsstaat van de stad vaak niet weerspiegeld in de ambitieuze juridische slogans, maar in de vraag of de gemeente hem duidelijk kan vertellen voordat hij zijn goederen kan vervoeren: welke regels je hebt overtreden, op basis van welke bevoegdheden ik behandel, waar je goederen zijn en waar je kunt klagen.