De voormalige gouverneur van Huangnan, Wu Xiao Yan, werd "dubbel gesloten": van financiële anti-corruptie tot politieke loyaliteit, Xi Jinping regeerde over de staatsbanken en herstelde de macht in een instorting.

Op 24 augustus, de Centrale Disciplinaire Commissie van de Nationale Toezichtcommissie bekend gemaakt van de resultaten van de behandeling van de zaak van de voormalige secretaris van de partijcommissie van de Chinese landbouwontwikkelingsbank van de provincie Hunan, de gouverneur van Wu Xiao Yan. Na goedkeuring van de Nationale Toezichtcommissie van de Centrale Disciplinaire Commissie, de disciplinaire toezichtgroep van de Bank voor de ontwikkeling van de landbouw in China en de Hubei-provincie toezichtcommissie voor het onderzoek van de ernstige disciplinaire overtredingen, uiteindelijk besloten om de partij nationaliteit te ontslaan, publieke functies te ontslaan, de inkomsten van disciplinaire overtredingen te verzamelen, en de vermoedelijke misdaden naar de

Als we het afzonderlijk bekijken, is het het financiële systeem van de tijd van Xi Jinping, een andere executive van een gezuiverde staatsonderneming; als we het in de politieke signalen van de afgelopen jaren zien, is het een ander beeld. De Chinese Bank voor Landbouwontwikkeling is geen gewone commerciële bank, maar een centrale financiële onderneming en een beleidsbank, die de opslag van voedselolie, landbouw en plattelandsinfrastructuur en de financiering van nationale strategische projecten draagt. Het is niet alleen marktkapitaal, maar een nationaal financieel systeem dat bestaat uit politieke doelen, financiële kredieten en financiële middelen.

Het probleem is dat een groep banken, regelgevende instanties en leidinggevenden van financiële ondernemingen voortdurend achterblijven en niet bewijzen dat het systeem corruptie kan voorkomen, maar dat corruptie langdurig kan worden ingebed in kredietverlening, projectfinanciering, personeelsarrangementen en politieke zakenrelaties.

Na de komst van Xi Jinping werd corruptiebestrijding nauw verbonden met "politieke loyaliteit", en de disciplinaire commissie gebruikte steeds vaker de taal van economische corruptie en politieke discipline. Onder dit systeem kwam het toezicht in de eerste plaats uit de disciplinaire instanties van de CCP, in plaats van onafhankelijke justitie, parlementaire onderzoeken, media-onderzoeken en openbaarmaking van informatie. Officieren hebben vaak moeite om hun activa, belangen en belangrijke besluitvormingsprocessen te kennen voordat ze onderzocht worden door de partijorganisatie.

Dit vormt de meest voor de hand liggende paradox in de anti-corruptie politiek van Xi Jinping: de CCP kan voortdurend bewijzen dat ze corrupte functionarissen hebben vastgehouden, maar kan niet bewijzen waarom corruptie in hun eigen organisatiesysteem lang kan plaatsvinden. vandaag is het Huangnan-kantoor van de landbouwsector, gisteren kan het de effecten, verzekeringen, lokale banken of financiële regelgevende instanties zijn; het personeel verandert voortdurend en de machtstructuur die ruimte genereert om te huren, wordt niet door externe toezichthouders gecontroleerd.

Voor het staatsfinanciële systeem, de werkelijk effectieve anticorruptie is niet wachten tot de CvdR verklaart een andere kader "ernstige disciplinaire overtredingen", maar openbaar belangrijke leningbeslissingen, belangenconflicten, ambtenaren eigendom en de uitvoering van records, zodat corruptie in het proces van het optreden kan worden ontdekt door de samenleving. zolang het Xi Jinping-regime blijft de partij toezicht op de partij, de partij onderzoekspartij, de partij definitieve uitleg van de resultaten van de enquête, dan de zogenaamde financiële anticorruptie is nog steeds alleen de macht van de CPC, en niet de institutionele verantwoordelijkheid in de zin van de moderne rechtsstaat.