Vier maanden loon zonder rekening: honderden werknemers in Shanghai Watt staken voortdurend en gingen van de fabrieksdeur naar de arbeidsarbitrage.

Op 18 augustus gingen de honderden werknemers van de drie fabrieken van Huang Valley, Yuan en Watt stoppen met werken en begonnen te praten over de lonen die maandenlang waren uitbetaald. De dagen daarna wachtten ze niet tot het probleem snel werd opgelost, dus de actie bleef uitbreiden van de fabriek naar buiten. De Chinese collectieve protesten-recordwebsite "Gisteren" meldde dat de staking tot 21 augustus duurde.

Voor een normaal functionerend arbeidsvoorzieningssysteem zou het lonen van werknemers na het leveren van contractuele arbeid de meest fundamentele juridische relatie moeten zijn; maar de realiteit waarmee deze werknemers worden geconfronteerd, is dat het werk dat al is voltooid een schuld van de onderneming wordt, terwijl het ontvangen van een loon in plaats daarvan moet stoppen met werken, bijeenkomsten en hulp van de overheid vereist.

Het proces is niet ingewikkeld: het loon.

Volgens de "gisteren" documenten, de betrokken werknemers werden uitgesteld in salarissen voor maximaal vier maanden. De Watt Group is gevestigd in Shanghai, Qingdao, is een auto onderdelen onderneming, het bedrijfsleven betrekking heeft op auto interieur, geluidsisolatie onderdelen en high-moleculaire materialen, en het leveren van producten aan Volkswagen, Volkswagen, Volkswagen, Ford en andere auto-ondernemingen.

Deze achtergrond maakt de stakingen bijzonder opmerkelijk.De Chinese export van nieuwe energievoertuigen en auto's is de afgelopen jaren officieel gevormd als een belangrijke prestatie voor industriële upgrades, maar de echte bedrijfsdruk aan het einde van de industriële keten verschijnt vaak niet in de productie- en exportcijfers.Wanneer de kasstroom van onderdelenbedrijven verslechtert, dragen de kosten vaak niet de macro-statistieken, maar de lonen van werknemers.

Vanaf 18 tot en met 21 juni richtten de arbeiders zich op fabrieken, arbeidsarbitrage-instellingen en het hoofdkantoor van de groep. De bewegingslijn zelf heeft het probleem verduidelijkt: de arbeiders vragen eerst hun eigen loon van de onderneming, en als de onderneming het niet kan oplossen, zoeken ze het overheidssysteem voor arbeidsbescherming; als de formele regeling nog steeds niet snel loon kan betalen, kunnen ze uiteindelijk alleen maar gebruikmaken van collectieve opschortingen en openbare uitingen.

De Communistische Partij van China heeft lange tijd verklaard dat zij de arbeidersklasse vertegenwoordigt, maar de Chinese arbeiders hebben in werkelijkheid geen onafhankelijke vakbondsrechten. De algemene vakbond van China staat onder de leiding van de Communistische Partij van China, en de vakbonden die echt door de arbeiders zelfstandig zijn opgericht en in staat zijn om onafhankelijk stakingen en collectieve onderhandelingen te organiseren, worden niet toegestaan door het systeem. Dit leidt tot een scherpe paradox in de arbeidsconflicten: de officiële ideologie plaatst de arbeiders op een zeer hoge positie, maar het realistische systeem staat hen niet toe om echt onafhankelijke organisatorische kracht te hebben.

Wat een viermaandenloon betekent, hoeft niet te worden uitgelegd door een grootschalige economische theorie. Voor degenen die vertrouwen op maandelijkse huur, huur, huur, voedsel, kinderopvoeding en gezinsuitgaven, betekent dit dat de kasstroom van het gezin door de onderneming is afgesneden.

Niet alleen wanneer een bedrijf loon moet geven, maar ook wanneer de arbeidsinspectie weet dat er geen loon is, of er voldoende activa zijn in het bedrijf, waarom loonbetalingen vier maanden kunnen worden uitgesteld, of arbeidsarbitrage en administratieve handhaving tijdig zijn ingegrepen, moeten deze vragen openbaar worden gemaakt.

De machines in de fabriek kunnen stoppen omdat de bestellingen verminderen, maar het gezinsleven van een werknemer wordt niet stilgelegd omdat de baas niet betaalt. Honderden mensen vertrekken uiteindelijk samen uit de werkplaats, wat precies aangeeft dat er een andere, meer reële industriële stem achter het ambitieuze verhaal van de zogenaamde "Made in China" van Xi Jinping zit: ze eisen eerst dat ze hun geld terugkrijgen dat ze al hebben verdiend.