Kleine Rode Boek "Regionale zichtbaarheid" -conflict: onzichtbare beoordeling in naam van platformcompliance

De laatste tijd hebben gebruikers van het sociale netwerkDe gebruikers van het Red Book-account krijgen een platformmelding, waarbij notities, opmerkingen, persoonlijke berichten en chatberichten die door het account worden gepubliceerd, niet worden weergegeven aan andere gebruikers in een bepaald gebied, van 7 september tot 6 december.

Respect voor de wettelijke vereisten van de verschillende regio’s.

Tot op heden is de informatie voornamelijk afkomstig van social media-overdrachten en screenshots, en er is nog geen openbare reactie van het Rode Boek te zien, noch te bevestigen of de beperking een individuele zaak, een grootschalige afhandeling is, of welke specifieke regio's en inhoudstypen erbij betrekking hebben. Dit incident moet dus nog steeds worden gecontroleerd op feitelijk niveau. Maar zelfs zo is de bewering van de "regionale zichtbaarheid aanpassing" al genoeg om waakzaamheid te wekken over de manier waarop China internetplatforms beheert.

Van verwijderen naar "onzichtbaar": de manier waarop censuur wordt meer verborgen

In het verleden werd internetcensuur in China vaker gebruikt om berichten te verwijderen, te blokkeren, te verbieden, te zoeken te blokkeren, enzovoort. Deze maatregelen zijn hard, maar in ieder geval in de vorm gemakkelijk waarneembaar voor gebruikers: berichten zijn weg, accounts zijn verboden en zoekwoorden kunnen niet worden gezocht. Als het platform de inhoud verwerkt naar "onzichtbare gebieden", wordt de censuur echter nog meer verborgen.

Op het oppervlak kunnen gebruikers nog steeds inloggen, navigeren, content publiceren en zelfs denken dat hun eigen expressie nog steeds bestaat; maar op andere gebruikers zijn relevante inhoud, opmerkingen en interacties verdwenen. Dit is geen eenvoudige inhoudsbeheer, maar een verfijnde controle over "wie kan zien wat".

De publieke discussie is gesneden in meerdere informatieruimten

Het belangrijkste probleem met dit mechanisme is niet alleen dat het de expressie beperkt, maar dat het de manier verandert waarop gebruikers de werkelijkheid begrijpen:

In de eerste plaats kunnen posters denken dat ze nog steeds in de openbare ruimte spreken, maar in werkelijkheid spreken ze zichzelf alleen in de beperkte ruimte die door het platform is ingedeeld.

Ten tweede kunnen andere gebruikers denken dat bepaalde opvattingen, klachten of controverses niet bestaan, in feite omdat het platform ze niet in zijn eigen informatiemilieu laat verschijnen.

Ten derde is de publieke discussie hierdoor gesneden in verschillende ruimtes die onzichtbaar zijn voor elkaar, en de publieke opinie is niet langer een natuurlijke vorm van publieke communicatie, maar het resultaat van herstructurering door platformregels en regelgevende druk.

De term "conformiteit" kan geen onduidelijke reden zijn om gebruikersrechten af te wenden

Het platform kan natuurlijk zeggen dat het voldoet aan de "compliance-eisen". maar "compliance" kan niet een onduidelijke reden zijn om gebruikersrechten te behandelen. Als het platform niet aangeeft welke regels zijn gebaseerd op welke regio, niet aangeeft welke inhoud de beperkingen veroorzaakt en niet aangeeft hoe gebruikers klagen, dan is de zogenaamde compliance geen duidelijke juridische interpretatie, maar meer als een risicobeheersing.

Het overbrengt het conflict tussen regelgevende druk, platformverantwoordelijkheid en gebruikersrechten aan de beperkte gebruiker. Wanneer de regels niet zichtbaar zijn, de normen niet kunnen worden gecontroleerd en klachten niet toegankelijk zijn, kan compliance van juridisch aansprakelijkheidsbeheer worden omgezet in een masker van aansprakelijkheid.

China’s ‘visible reality’

In de Chinese internetomgeving is deze dubbelzinnigheid vooral waarschuwing waard. De Chinese overheid heeft lange tijd verpakkingscensuurmechanismen uitgedrukt als "netwerkbeheer volgens de wet", "behoud van de orde in de cyberruimte", terwijl het platform voortdurend preventieve censuur uitbreidt tussen administratieve druk, zakelijke belangen en zelfbescherming. Uiteindelijk worden gebruikers niet geconfronteerd met een duidelijke regel, maar met een visibiliteitscontrole-systeem dat niet zichtbaar is, niet kan worden ondervraagd en ook moeilijk te klagen.

Als "regionaal zichtbaar" is, betekent dit dat censuur van openbaar verwijderen naar subtielere lay-outs gaat. Het creëert niet noodzakelijkerwijs een sterk gevoel van blokkering, maar vermindert de verspreiding van controverses, isolatie van openbare woede en verzwakking van transregionale discussies effectiever. Voor platforms is dit flexibeler governance, maar voor gebruikers kan het gevaarlijker zijn om rechten te ondermijnen.

De conclusies van de opmerkingen*

Het echte probleem is niet of een account is beperkt, en niet alleen de platformregels van het Red Book, maar de openbare ruimte van het Chinese internet wordt opnieuw gecodeerd. Wat gebruikers zien is niet de natuurlijke publieke opinie, maar de "zichtbare realiteit" na gezamenlijke screening door regelgevende druk, platformalgoritmen en commerciële naleving. Wanneer de expressie nog steeds in de ogen van de postgever is, is deze verwijderd uit de publieke verspreiding en de beoordeling is voltooid met de upgrade van "verwijderde inhoud" naar "beheerbare zichtbaarheid".

Daarom moet het platform ten minste openlijk de basis, het toepassingsgebied, de klachtenkanalen en de transparantierapporten van dergelijke "regionale zichtbare aanpassingen" uitleggen. Anders blijft het woord "conformiteit" slechts een mantel om de verantwoordelijkheid voor censuur te verbergen. Voor het Chinese internet is de meest waakzame censuur vaak niet de verwijdering van de openbare oorlog, maar de misvatting dat alles nog steeds normaal werkt.