De Duitse coalitie vraagt de EU om harder te reageren op oneerlijke concurrentie.

Duitsland is lange tijd een van de landen in Europa die de handelsbarrières tegen China het meest voorzichtig behandelt. De reden is simpel: China is zowel een belangrijke markt voor Duitse bedrijven als een belangrijke knooppunt in de toeleveringsketen van Volkswagen, BMW, Mercedes, chemische en machinebedrijven. Berlijn vreest al lang dat Beijing Duitse bedrijven kan wreken als de handelsmaatregelen tegen Chinese goederen te hard worden genomen.

Deze voorzichtigheid verandert echter.

In een nieuw beleidsdocument van de CDU/CSU en de sociaaldemocratische parlementaire partij van Duitsland wordt de EU opgeroepen om harder te reageren op "marktverstorende praktijken en oneerlijke concurrentie" en wordt voor een sneller en breder gebruik van anti-dumping- en anti-subsidiemaatregelen gepleit. Reuters meldde op 28 augustus dat Duitse parlementariërs die deelnemen aan beleidsdebatten zeiden dat de beleidsvoorstellen voornamelijk gericht zijn op de impact van de Chinese industriële overcapaciteit op de Europese markten.

Het document heeft niet rechtstreeks "China" geschreven, maar de tegenstellingen zijn al duidelijk

Het politieke document zelf heeft geen rechtstreekse naam voor China en kan daarom niet worden geschreven als de oorspronkelijke tekst.

De Duitse parlementariërs die aan het debat deelnemen, zeiden echter dat een van de prioriteiten van het beleid de druk is op de Chinese productiecapaciteit, vooral de druk die de Chinese productie onderhevig is aan de grote aantallen auto's en industriële producten die de Europese markten hebben binnengedrongen.

De Duitse Volksrepubliek Duitsland heeft eerder ook openlijk betoogd dat de economische betrekkingen met China van "afhankelijkheid" naar "eerlijke concurrentie" moeten veranderen en zeldzame grondstoffen, belangrijke grondstoffen, markttoegang en staatssubsidies als strategische risico's moeten classificeren.

Duitsland maakt zich zorgen over de auto-industrie

De meest voor de hand liggende industrie is de auto.

De Chinese elektrische auto's hebben in de afgelopen jaren snel hun marktaandeel in Europa uitgebreid, terwijl de Chinese auto-productiecapaciteit aanzienlijk hoger is dan de lokale vraag.De Europese industrie is van mening dat de Chinese autofabrikanten overheidsgeld, grond, elektriciteit, industriële fondsen en andere beleidsondersteuning krijgen, waardoor Europese bedrijven ongelijke concurrentie krijgen.

De Duitse regering stelt dat Duitsland bij het ontwikkelen van toekomstige subsidie-beleid voor elektrische voertuigen moet overwegen om de normen voor lokale productie of lokale waarde-inhoud in overeenstemming met de EU-wetgeving toe te voegen.

Dit betekent dat de subsidies voor elektrische auto's van Duitse belastingbetalers in de toekomst meer de nadruk kunnen leggen op lokale productie in Europa dan op auto's die automatisch afhankelijk zijn van Chinese productie en invoer.

Ook de Duitse industrie verandert van houding naar het verleden.

Verandering gebeurt niet alleen in de overheid.

De Duitse industrie heeft zich in het verleden vaak verzet tegen handelsbelemmeringen, omdat veel grote bedrijven sterk afhankelijk zijn van de Chinese markt.

Duitse bedrijven en industriële organisaties maken zich steeds meer zorgen dat Chinese bedrijven vertrouwen op de steun van de staat om hun export uit te breiden en het aandeel van de Duitse productie in de Europese binnenlandse markten verder zou ondermijnen.

Dat is ook de reden waarom de CDU onlangs herhaaldelijk heeft benadrukt "fair competition rather than dependency". gerelateerde beleidsuitdrukkingen tonen aan dat de Duitse politiek de economische betrekkingen met China meer als een kwestie van industriële veiligheid en mededingingsbeleid beschouwt dan alleen een kwestie van de exportmarkt.

Het Duitse parlement is bezorgd over het gebruik van Europese capaciteit door Chinese autofabrikanten.

In een parlementaire vragenlijst die in juni in het Duitse parlement werd gepubliceerd, bleek dat leden van de Groenen de federale overheid vroegen uit te leggen of Chinese autofabrikanten, dochterondernemingen, aandeelhouders of joint ventures sinds 2020 productiefaciliteiten in Duitsland en de Europese Unie hebben opgericht, uitgebreid, gehuurd of overgenomen.

In het parlementaire document wordt duidelijk vermeld dat er berichten zijn dat Chinese autofabrikanten met Europese autofabrikanten overlegden over het gebruik van Europese stationaire fabrieken om voertuigen van Chinese merken te produceren, waardoor een deel van de tarieven zou kunnen worden vermeden.

De lezers kunnen de ingang van het oorspronkelijke parlementaire document "De Duitse Bondsrepubliek: China investeert in Europese autofabrikanten" controleren die bij dit artikel wordt gevoegd.

Dit laat zien dat Berlijn zich niet alleen bezighoudt met "Chinees invoer van goederen", maar ook met hoe Chinese kapitaal het Europese industriële systeem binnenkomt en of lokale productie de effecten van de bestaande handelsverdedigingsmaatregelen van de EU kan veranderen.

Europa herbeoordeelt Chinese subsidiepatronen

Achter de Duitse politieke verschuiving ligt een groter Europees debat: hoe de concurrentievoordeel van Chinese bedrijven kan worden bepaald door efficiëntie of door staatssteun.

De Europese Commissie moet onderzoeken of er in de handelswetgeving dumping of oneerlijke subsidies zijn, waarbij specifieke industrieën, specifieke bedrijven en specifieke producten worden onderzocht.

Maar voor Duitsland is het probleem uitgegroeid van een individuele onderneming tot het industriële beleidsmodel zelf.

Als een industrie op lange termijn massale financiering, grond, elektriciteit of andere beleidsondersteuning krijgt en een productiecapaciteit vormt die aanzienlijk hoger is dan de nationale vraag, wordt de Europese overheid geconfronteerd met een realistische keuze: blijven vertrouwen op de open markt om invoer te verteren, of gebruik maken van antisubsidies, anti-dumping en lokale productievoorschriften om de binnenlandse industrie te beschermen.

Berlijn vreest niet langer alleen China’s wraak

Een van de belangrijkste zorgen van Duitsland in het verleden is dat als de EU harde maatregelen neemt tegen China, China op zijn beurt de Duitse auto's, machines of chemische producten op de Chinese markt kan beperken.

Een ander risico voor Duitsland begint nu groter te worden: als er geen maatregelen worden genomen, kunnen Chinese bedrijven hun aandeel in de Europese binnenlandse markten verder uitbreiden en kunnen de werkgelegenheid en supply chains van de Duitse productie zelf nog meer onder druk komen.

Dat betekent dat Berlijn de kosten opnieuw berekent.

De vraag in het verleden was of hard werken de Duitse bedrijven niet zou schaden; de vraag die nu wordt gesteld is of de Duitse productie nog concurrerend kan blijven zonder hard werken.

De volgende handelsconflict tussen Europa en Midden-Oosten kan institutionaliserend zijn

De maatregelen die de Duitse regering heeft voorgesteld, zijn geen nieuwe tariefbeslissingen.

Maar de politieke betekenis is dat de grootste industriële economieën van Europa meer openlijk voorstander zijn van het gebruik van handelsverdedigingsinstrumenten van de EU.

Als de Duitse regering deze eisen uiteindelijk naar het niveau van de Europese Unie brengt, kunnen er in de toekomst vaker antisubsidieonderzoeken worden uitgevoerd, strengere oorsprongs- en lokale inhoudseisen, onderzoeken naar omzeiling van tarieven en strengere controles worden uitgevoerd op Chinese bedrijven die betrokken zijn bij staatssubsidies.

Het Europees economisch beleid tegenover China kan daardoor verder gaan van het 'risico verminderen' in het verleden naar een meer proactieve industriële verdediging.

Voor Peking is deze verandering waarschijnlijk moeilijker dan een enkel tarief, omdat het betekent dat de politieke en industriële basis in Duitsland die zich in het verleden tegen de harde beleid tegen China heeft verzet, verandert.

Focus China zal de officiële beleidsdocumenten van de Duitse regeringskoalitie, de follow-up besprekingen in het Duitse parlement en de vraag of de Europese Commissie nieuwe anti-subsidie-, anti-dumping- of lokale productie-maatregelen zal introduceren, volgen.