De holle man van het nieuwe tijdperk: de verloren generatie

Op straat lopen, naar mensen van hun eigen leeftijd kijkend in haast, is er altijd een aanhoudende droefheid in hun hart.

We zijn geboren in een tijdperk van ongekende materiële overvloed, met informatie en onderwijsmogelijkheden die veel beter zijn dan die van onze voorgangers. Al meer dan tien jaar is de schemering moeilijk te lezen, de schemering is schemering, de beheersing van het diploma, het vermogen om een brood te verdienen, de kennis van de mens Het zijn, de consumptie, en het vermogen om zichzelf te verpakken.

Een sterke waarheid ligt in de ogen van een man die zijn opvoeding, loon, sociale structuur kan afpakken: een man die een man van zijn eigen goed is en geen levende man is.

We zijn bezig geld te sparen voor promoties, een familiebedrijf te kopen, en we proberen hier weg te komen met een dozijn kaarten. De innerlijke wereld van de geest krimpt. De idealen vervagen, de overtuigingen verdwijnen en de belangstelling voor openbare zaken neemt af. De tweet die talloze jongeren stak was niet alleen een kwestie van werk, maar van leren en geen kans om te leven.

Vraag jezelf af: Zijn wij de kaften van het nieuwe tijdperk? Zijn we ons hoofd kwijt, ons geloof, ons leven, ons leven, ons leven, ons leven? Diepere vragen: Is deze geestelijke verwoesting die de samenleving overspoelt, het resultaat van een laag ontdooien van het ontwerp, of is het een collectieve gemeenschap van werk dat door elke individueel, door te geven en door te geven?

Ik, hoogheid wordt opgeheven, niets wordt gevuld met leven.

Eens was een man een godvrezend man, een held verdiende respect, een man waardig van respect en een ideaal waardig van vooruitgang. Zelfs als het leven vrij is, is er een verlangen om verder te gaan dan het zout van houtachtige olie.

En op de een of andere manier is het een wind geworden. Helden worden gemanipuleerd, de klassiekers worden misleid, serieus behandeld als verdorven, en kuisheid wordt behandeld als een vorm van neerbuigend (helden en klassiekers hier doen en niet inbegrepen zijn degenen die overgeschilderd of zelfs vals zijn. "Sinds je serieus bent, verlies je, je verdwaalt, en je verdwijnt."

Als alle hoogheid uit elkaar is gerukt, blijft er niets over. De afwezigheid van een permanente leegte is snel gevuld met korte video's en fastfood entertainment. Entertainment is een levende overgang, en nu vluchten veel mensen voor de verlorenen. We worden geïnsinueerd in onze korte geneugten, vermijden diep denken en langzaam onze harten te draineren in het gelach.

Niets komt uit het niets. Als we de spot drijven met de nobelheid van onze obscuriteit en minachting, bouwt iedereen dit tijdperk van niets op.

************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************* * * * * *

Van jongs tot oud is het onderwijssysteem het beste in het vermalen van de test en het vermogen om te werken. De scores zijn de heerser, en vooruitgang is het belangrijkste doel, en het vinden van een goede baan is de ultieme oriëntatie. We hebben het probleem opgelost en geleerd hoe we de concurrentie kunnen doorbreken.

Maar weinigen hebben het over goedheid, bottom lines en verantwoordelijkheden met jongeren. Literair, historisch, filosofisch, artistiek, dat de ziel voedt, worden vaak bestempeld als..geen nuttige.. en de ruimte voor overleving wordt voortdurend geperst.

Het systeem biedt een kritische massa van geschoold personeel, maar het is moeilijk om een onafhankelijke en volledige persoonlijkheid vorm te geven. We leren te leven, maar we weten niet hoe we moeten leven. De beheersing van het levensonderhoud ontbreekt.

De holle mens wordt hieruit geboren: een wijs verstand, een bekwaam mens, zonder een fundamentele basis in zijn hart. Als er een tegenslag is, is er een groot risico dat er in de schaduw valt.

* iii. Gevangen in een succesvolle leerval, leven in normen van anderen

Veel mensen zwaaien al lange tijd tussen de twee extremen. Anderen zien vechten, volgen de binnenste cirkel, streven naar het succes van de seculiere definitie, en vechten voor inkomen, eigendom, status en overwerk; Druk bereikt het omslagpunt, en het ligt gewoon plat, laat achtervolging en alles is overvloedig.

De binnen- of liggende ziekte is identiek: er zijn geen eigen waardecoördinaten. Ik weet niet wat ik echt wil, maar ik volg het publiek. De maatschappij wil wat we willen.

De socioloog Lisman, die in The Lonely People wordt beschreven als..ander georiënteerde persoonlijkheid.. speelt op grote schaal rond. Ziet er druk uit, leeg binnen. Levenslange imitaties van andere levenspatronen luisteren zelden naar hun eigen stemmen.

* IV. Verloor het gevoel van geschiedenis, en mensen worden nulsom

De mens is geworteld in de geschiedenis. Alleen door het pad te lezen en het lijden en de offers van de voorouders te zien die zij hebben gedragen, hebben zij een gevoel van verantwoordelijkheid en een gevoel van waardering voor de toekomst.

Maar de huidige geschiedenis maakt het jaar van het onderzoek waarvoor het hard-on woord nodig is, eenvoudiger of het is opgebouwd uit een web-gebaseerde paragraaf, een slechte tekst. Het offer van de voorouders, de lange zoektocht van de natie, liet alleen de fragmentatie van de entertainment brug.

Onze spirituele banden met onze voorgangers worden steeds losser, met alleen onmiddellijke winsten en verliezen in onze ogen, en we worstelen met ons eigen geluk, zonder een langetermijnvisie die jaren beslaat. Het is moeilijk om mensen aan te pakken die de weg niet kunnen zien. Een generatie die historisch geheugen heeft afgesneden kan gemakkelijk een drijvende geest worden.

* V. Tweezijdig internet: zero-cost woede, echte stilte

Het meest absurde kenmerk van het afnemen van het nieuwe tijdperk is de versnippering van de menselijke persoonlijkheid.

Na het verbergen achter anonieme schermen, mensen kunnen gemakkelijk worden gul, snel, vocaal en gemakkelijk om de juiste man te spelen. Deze woede heeft weinig te winnen en kan worden geaccepteerd. Maar om terug te keren naar de werkelijkheid en het echte onrecht dat naast hen ligt onder ogen te zien, kiezen de meeste mensen ervoor om te zwijgen en in het duister te blijven.

Keyboards zijn voorgoed, en de realiteit is stil. In plaats van een gebrek aan goed of kwaad is het een goede afweging tussen de voordelen en de nadelen: het risico van verliefde emoties in een veilige omgeving is een prioriteit voor zelfbescherming.

De algoritmen vergroten voortdurend deze toestand: de informatie cocon kamer zit vast in de horizon, de tegengestelde emoties razende, en de fragmentatie van het lezen is los van diep nadenken. Vaak denken we dat we onafhankelijk zijn en zijn we gewoon passieve ontvangers van de vooraf gemaakte visies van het platform, onbewust een flow tool worden.

*vi. Echt dilemma van de tijd: materiële rijkdom, armoede

Velen dachten dat de grootste problemen op dit moment inkomen, werkgelegenheid waren. Eigenlijk niet. De grootste armoede van deze tijd is geen materiële schaarste, maar armoede.

Wat heeft het voor zin? Het is de jacht van Confucius, het gif van de aarde, de dood van de aarde... de ruggengraat van Meng, de rijken, de armen, de armen, de machtigen... en de verantwoordelijkheid van de mensen die de aarde vervuilen. Het plaatsen van het hart van de hemelen en de aarde, het leven van de mensen, de heiligdommen van de aarde, de vrede van de wereld. Het is een menselijke basis, een geweten, een spirituele zoektocht die de winsten en verliezen van roem overstijgt.

Vandaag de dag, de....ingetogen van levensonderhoud neemt op een groot deel van de grond, en de..ingetogen.. wordt steeds zwakker. Ieder mens heeft een manier om te werken voor winst en zelfbehoud, en denkt zelden na over wat juist is. Het onderwijs aan utilitairen, de consumptiecultuur, de algoritmen, de echte zorgen, de leegte van de geest die een volk creëert met vaardigheden maar geen geloof.

Laatste hoofdstuk: Drie vragen over eerbetuiging, de uitweg is voor zelfrespect.

Het einde van de tekst geeft niet de schuld aan de tijden, maar slechts drie nummers worden overgelaten aan elke lezer.

Wat is er nog meer dat je kunt vasthouden en nooit compromissen sluiten? Wat maakt het uit tussen ons en de doden als er geen geloof, geen grondlijn en geen geweten in ons hart is?

Is deze collectieve geestelijke leegte, het resultaat van de typering van de buitenste omgevingslaag, of is het het gemeenschappelijke werk van ieder van ons, één voor één, van compromissen, van onthouding en van de gewone mensheid?

De meest energiebesparende is in de spoelstroom. Zijn we voorbestemd om te zinken? De holle man van het nieuwe tijdperk, is er een uitweg?

Het antwoord is niet ver weg, in ieders hart. Lege harten zijn niet geboren in het lot, maar indigestie is een persoonlijke keuze. En degenen die hun hart vasthouden terwijl zij in de race van het goede zijn. En terwijl de mensen blind zijn, zijn er nog steeds mensen die zich aan hun hart vastklampen.

De lichtgesprenste bomen zitten gevangen in de lust van het vlees, en de ziel is in het hart.

Mogen we los van de algoritmen komen uit de utilitaire kooien en uit de leegte komen. Niet blind zijn, blind zijn, zielloos zijn. Wees menselijk met geweten, wees met geloof en wees met de ziel, en wees met de wind. De huid is een levende, de ziel is een hoeder van het leven.

Kijk er maar naar.

Midden-Autumn Bulk (2026)

Geschiedenis is een heldenboek. Het vult nooit een traan.

De goudbelasting is onder de vier: het huis, het geld, de naakte, wat is de echte ballast?