De kracht ligt achter de "correcte prestatievisie": Xi Jinping eist dat de macht wordt misbruikt, wie zal de onevenwichtige macht beperken?

Op 25 augustus kondigde de Chinese ambtenaar Xi Jinping's laatste instructies aan over "het instellen en beoefenen van de juiste prestatieweergave." Xi Jinping eiste om door te gaan met de leer- en onderwijsresultaten consolideren, relevant onderwijs beschouwen als een "langetermijntaak," regelmatig de zogenaamde "afwijkende prestatie-weergave" evalueren, versterken Het dagelijks management toezicht van de cadres, "voorkomen willekeurige gebruik van macht," terwijl eisen om de typische te begrijpen, de huidige te begrijpen, het rapport te begrijpen, en te handhaven "sterk afschrikking."

Als het officiële verhaal van de Communistische Partij van China het enige is, is dit een andere politieke inzet van de Opperste Leider om de stijl van de lokale leiders te corrigeren. Xi Jinping's macht verandert over een decennium aan macht samen met de instructies van vandaag, wat echt wordt blootgesteld is niet precies hoe Xi Jinping macht beperkt, maar een scherpere politieke paradox: De meest geconcentreerde mensen aan de macht in China vragen andere ambtenaren om geen seksuele macht te gebruiken, en deze eis zelf heeft niet beantwoord Die de macht werkelijk kan beperken.

Sinds Xi Jinping in 2012 de macht heeft overgenomen, heeft de Communistische Partij van China massale lijnonderwijs gegeven, "drie strikt drie" en "twee school één," partij geschiedenis leren onderwijs, thematisch onderwijs, partijdiscipline onderwijs en anticorruptie, toezicht en discipline correctie die tot op de dag van vandaag doorgaat. De Commissie heeft de Raad verzocht om een voorstel voor een richtlijn betreffende de bescherming van de werknemers tegen de risico's van blootstelling aan asbest. macht en zogenaamde verkeerde politieke prestaties nog steeds de hoogste leider nodig om persoonlijk orde rectificatie, dan is het noodzakelijk om de test niet alleen te accepteren van de ideeën van de Cadres ', Maar waarom Xi Jinping's gevestigde governance systeem hetzelfde probleem blijft repliceren.

In het huidige kader van de Communistische Partij van China worden lokale hoofdambtenaren niet door lokale bewoners geproduceerd door middel van vrije verkiezingen voor de concurrentie, en hun politieke De toekomst ligt vooral in handen van partijorganisaties op hoger niveau. Het BBP, de aanbestedingsprojecten, grote projecten, de voltooiing van politieke taken en de politieke loyaliteit aan het Centraal Comité van de Partij kunnen rechtstreeks van invloed zijn op de evaluatie en promotie van de kaders. Wanneer een gouverneur, burgemeester of provinciale commissie secretaris eerst verantwoordelijk moet zijn, niet door stemmen tegen lokale bewoners, de impuls om resultaten rond te maken indicatoren op hoger niveau zijn geen icoon, maar de institutionele stimulans die door de machtsstructuur wordt gegenereerd.

Dit is ook de meest ironische betekenis van Xi.s zogenaamde..voorkoming van willekeurig machtsgebruik.

In 2018 heeft China de grondwet herzien, waarbij de beperkingen op het ononderbroken mandaat van de president van het land voor niet meer dan twee termijnen werden opgeheven. Tegelijkertijd bleef Xi Jinping de gecentraliseerde en verenigde leiding van het Centraal Comité van de Partij versterken en vestigde zij haar kernpolitieke positie via de De politieke eisen van de partij, zoals "politieke loyaliteitseisen voor verdere toegang tot de evaluatie van de kaders en het politieke leven binnen de partij." De Europese Unie heeft de volgende taken: De communistische partij zelf heeft geen systeem om de macht te verliezen door competitieve nationale verkiezingen.

In deze structuur eiste Xi dat lokale ambtenaren geen misbruik maken van de macht, maar geen gerechtelijke, parlementaire, media- of verkiezingsmechanismen in het leven riepen die onafhankelijk van elkaar konden functioneren. onderzoek en beperking van de hoogste leider. Lagere-niveau kaders moeten worden gecontroleerd door inspecties, disciplinaire commissies en organisatorische afdelingen, maar er is geen externe instantie in de hoogste politieke macht die even onafhankelijk is en in staat is om verantwoording af te dwingen.

Dit is niet een kleine kwetsbaarheid in het toezichtsysteem, maar de kern van Xi's machtsstructuur.

Het zogenaamde toezicht op de CPC is eigenlijk een opwaartse politieke controleketen: gewone partijleden accepteren toezicht op de partijorganisatie, lokale bestuurders accepteren toezicht op de comités van de hoogste partijen, tuchtcomités en toezichtsystemen, centrale kaders aanvaarden toezicht op de centrale partij en het gehele systeem uiteindelijk benadrukt het behoud van de autoriteit van de partij centraal en gecentraliseerd verenigd leiderschap. In een dergelijke structuur kan toezicht zeer streng zijn, maar niet gelijk aan het machtsevenwicht.

Wanneer belangrijke beleidsmaatregelen zijn bereikt, wordt in officiële propaganda vaak gewezen op de belangrijke inzet van "het centrale en verenigde leiderschap van de partij Central Comité" en Xi Jinping; Wanneer de uitvoering van het beleid ernstige sociale gevolgen heeft, gaan de verhalen over verantwoordelijkheid vaak naar beneden, en veranderen in "laagcodering" van de basis, lokale kaders "formalisme," ambtenaren "nadelen" of executiepatroon.

Dit politieke mechanisme laat de hoogste macht toe om enorme invloed te hebben op de besluitvorming, maar kan veel specifieke verantwoordelijkheden verspreiden via het organisatiesysteem aan de lagere leidinggevenden. Xi Jinping riep opnieuw op tot correctie van de "foute prestatieweergave," in feite nog steeds dezelfde logica: het probleem wordt gedefinieerd als de cadres moeten worden opgeleid, in plaats van te vragen of de machtsstructuur die het gedrag van de overledenen motiveert, moet veranderen.

Ambtenaren eisten ook dat de kaders "performen creëren die de praktijk, het volk en het historisch onderzoek kunnen weerstaan." Maar het "mensenonderzoek" van hoe het Chinese politieke systeem daadwerkelijk praktische beperkingen veroorzaakt is de vraag die dit document niet kan beantwoorden.

De Chinese burgers kunnen niet beslissen of de Communistische Partij zal blijven regeren door middel van nationale vrije concurrentie verkiezingen, noch kunnen zij vrij een oppositiepartij organiseren die de regel van de CTP kan betwisten; de belangrijkste nieuwsmedia vallen onder het propagandabeheersysteem van de CTP en de rechtbanken hebben geen positie onafhankelijk van de politieke bevoegdheid van de partij om belangrijke politieke besluiten op het hoogste niveau.

Daarom heeft Xi Jinping vandaag opgeroepen tot de instelling van een "correct langetermijn prestatiemechanisme" en de echte versterking is nog steeds niet het toezicht van de bevolking op ambtenaren, maar de verticale controle van het Centraal Comité van de Partij op het bureaucratische systeem. De lokale bestuurders zijn verantwoordelijk voor het hoogste niveau, het hoogste niveau is verantwoordelijk voor het centrale comité van de partij en de bevoegdheid van het centraal comité van de partij is verder geconcentreerd in Xi Jinping's tijdperk.

Meer dan tien jaar later heeft de Chinese Communistische Partij hetzelfde probleem opnieuw vastgesteld, dat zelf een marteling is geweest voor de zogenaamde "modernisering van bestuur." "Geheel streng bestuur van de partij" heeft het probleem van de machtsbeperkingen opgelost, waarom is het nog steeds nodig om nieuwe leeropleidingen te starten? Als het toezichtsysteem van de CTP misbruik van macht effectief kan voorkomen, waarom moet Xi dan nog steeds herhaaldelijk eisen dat ambtenaren "de macht van het geslacht niet gebruiken"? Als de uitvoering echt door de mensen wordt getest, waarom kan het volk niet beslissen door middel van vrije verkiezingen om valse uitvoering ambtenaren en zelfs de hoogste heersers blijven Macht nemen?

Xi Jinping's toespraak heeft daarom onbedoeld de diepste laag van de politieke propaganda van de CPC blootgelegd: een regime dat weigert de hoogste macht te laten accepteren onafhankelijk balanceren, maar voortdurend het juiste gebruik van vermogen op het lagere niveau vereist; een systeem dat niet toestaat dat de mensen vrij de regerende partij kiezen, maar dat voortdurend verklaart dat alle prestaties door de mensen worden getest; een systeem dat politieke loyaliteit blijft beoordelen, maar ook de leiders verplicht niet de valse prestaties na te streven die door het hogere niveau worden erkend.

Wat echt moet worden vastgesteld is nooit een ander leermechanisme, maar een systeem dat de gevolgen van macht kan nemen. De persvrijheid, de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht, de financiële transparantie, het officiële toezicht op de eigendom en de politieke autoriteit die de mededinging uitoefent, zijn belangrijk omdat zij niet verplicht zijn om wacht tot een topleider woedend wordt om een andere officiële misbruiker van macht te vinden.

Xi Jinping heeft gekozen voor de tegenovergestelde richting: niet om de macht te beperken met een onafhankelijk systeem, maar om meer gecentraliseerde macht te blijven gebruiken om over lagere macht te waken; niet om de burgers het lot van de ambtenaren te laten beslissen, maar om de partijorganisaties te laten beslissen; De Commissie heeft de Raad op 12 december een voorstel voor een richtlijn betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten inzake de bescherming van de werknemers tegen de risico's van de centralisatie van de instellingen voor de interne markt (COM (90) 449 def.

• C3-186/90
• SYN

1. voorgelegd. Sterk ontbloot.

Daarom moet de "correcte prestatievisie" echt worden onderzocht, ten eerste, is niet een provinciegouverneur, een burgemeester, maar het elektriciteitssysteem opgericht en geleid door Xi Jinping Een topleider die al meer dan een decennium aan de macht is, als tot op heden het hele bureaucratische systeem moet blijven worden opgeleid om niet te doen alsof, niet om macht te misbruiken, niet om valse prestaties nastreven, dan is dit niet alleen het probleem van het onderwijs van de kaders, maar ook de directe marteling van de effectiviteit van het bestuursmodel.