De vrouw kreeg na de verkrachting een kind en meldde het aan de politie.

Mannen zijn bang om te trouwen, vrouwen zijn bang om te trouwen.

Het is een verhaal van jarenlange discussies over de juridische grens tussen "verkrachting en emotionele geschillen".

De hoofdpersonen van het verhaal zijn uiteindelijk de verliezers.

In januari 2020, Jiang Zhen, de voormalige vice-kapitein van het tweede leger van Tianjin Bridge, Liu Mou, verbergde het feit dat ze getrouwd waren, en begon een waanzinnige zoektocht naar de vrouw van 30 jaar oud.

Ze zijn dronken en geven geen kans.

Op een dag in maart van dat jaar kreeg Liu een gedwongen relatie met mevrouw G. tijdens haar dronkenschap.

De rijst werd gekookt en mevrouw Gui koos voor de dood. Onder de bedrog van Liu, de twee ontwikkelden zich tot een relatie.

Het is moeilijk om papier altijd in het vuur te houden.

Een tijdje later ontdekte mevrouw G. dat Liu getrouwd was en stelde de scheiding voor.

Zijn vader wilde deze bedrieglijke gevoelens niet opgeven.

Hij ging lang op zoek naar het huis van mevrouw Graham, maakte onophoudelijke bemoeienissen met haar en bleef een relatie met mevrouw Graham dwingen.

In die tijd voelde mevrouw Gray zich al gauw gek.

Hoe vaak klimt ze op het dak van een appartement en twijfelt of ze een sprong moet maken om haar zorgen op te lossen.

Tussen leven en dood overwint het verstand van mevrouw Gray de impulsen en ze kiest ervoor om te overleven.

De onrust van Liu gaat door.

Vandaag de dag kreeg de vrouw de keuze om 110 keer te bellen.

Op 6 februari 2021, onder bemiddeling van de afdeling, schreef Liu een beloftebrief, waarin hij beloofde dat hij vanaf die datum niet langer mevrouw Ghou zou bemoeien als hij de wettelijke beperkingen zou overtreden.

In het boek van de belofte liet Liu ook de telefoon achter van zijn moeder, schoonmoeder en vrouw.

Het boek van Liu is mooi geschreven, maar niet goed uitgevoerd.

Omdat Liu Mou in strijd was met zijn belofte om verder te bemoeien, koos mevrouw Gong uiteindelijk ervoor om de situatie aan de betrokken afdelingen te reflecteren en Liu Mou in de echte naam te melden over verkrachting van dronken vrouwen, huwelijksrelaties, overtredingen en andere onrechtmatige handelingen.

Om het bewijs van de verkrachting door Liu te verkrijgen, werd mevrouw Gu uitgesteld tot de geboorte van het kind van Liu.

De rapportage is effectief.

Een jaar na het vertrek van mevrouw Liu werd de zaak opgelost.

Dat doet mevrouw Griezmann niet.

Wat nog moeilijker was voor mevrouw Gu, was dat ze, onder de propaganda van Liu Mou, in plaats daarvan de kleine drie werd die Liu's geld verliep, hem in de weg hield en zijn gezin verwoestte.

Op 26 mei 2024 werd de video opgenomen door Mrs. G, die door de media werd geïnterpreteerd, in een hete zoektocht, wat een heftige discussie in de maatschappij veroorzaakte.

Officiële start van de race.

Op 27 mei, Jinan Interpol uitgegeven "Situatie-informatie" zei: "Na onderzoek, Liu heeft een schending van de levensdiscipline probleem, werd gegeven een jaar van de partij inspectie en de administratieve ontslag bestraffing, verlaagd tot een niveau van de politie.

Waarom is een verkrachting een kwestie van levensdiscipline geworden, en waarom is de 33 duizend onderbrekingen die zijn vastgesteld, een "valse melding" geworden?

Vanwege het ontbreken van informatie over de situatie van de politie in Jinan, heeft mevrouw G gekozen om de melding voort te zetten.

In september 2024 kwam er een aanzienlijke vooruitgang in het verslag van mevrouw Gray.

Ze werd officieel op de hoogte gesteld dat Liu is gescheiden.

Ook mevrouw Rutte is hier niet tevreden over.

Volgens mevrouw Goo werd Liu van de publieke kennisgeving van de "behandeling van de afzetting" naar de "dubbelzetting" precies bewezen dat zijn misdaden werden vastgesteld.

De gevangenis van Liu Mou werd de gedachte en de duivel in het hart van mevrouw Gue.

Helaas is mevrouw Graham, omwille van deze toewijding, "de schuldige die de harmonie en de stabiliteit verstoort".

Naar aanleiding van de voortzetting van de briefberichten werden mevrouw G en haar 3-jarige kind herhaaldelijk vastgehouden door de betrokken partijen van Jinan in het hotel om hun activiteiten te beperken, gevolgd door interprovinciale bewaking door betrokken personen.

Hierbij werd de hulp van de vrouw van Liu aan haar onschuldige oom verteld.

In dit verhaal is niemand de winnaar.

Zijn toekomstige leven werd verwoest, Liu was tegenover haar, en ook haar publieke functie en toekomstige vooruitgang.

Het is allemaal emotioneel kwaad!

Of dat alles door verlangen wordt veroorzaakt.

Maar is dat niet het einde van het verhaal?

Zijn moeder heeft de kinderen van Liu opgevoed, maar zijn ouders zijn onsterfelijke vijanden geworden?

De opvoeding van kinderen, de opvoeding van kinderen, de toekomst van kinderen, de tegenstrijdigheden achter dit alles, hoe moeten we omgaan?

Kinderen zijn een tragedie geworden.

Ja, in een samenleving met een ‘rechtvaardige, rechtvaardige, strenge en onrechtvaardige’ rechtsstaat zou er niet zoveel brievenbezoekers en rapporteurs moeten zijn, noch zoveel ‘sociale instabiliteitsfactoren’, noch zoveel mensen moeten worden geprovoceerd en naar psychiatrische ziekenhuizen worden gestuurd.

Ik maak me zelfs zorgen dat mevrouw G, die nog steeds rapporteert en de media om hulp vraagt, op een dag, zonder Liu Mou naar binnen te sturen, zichzelf naar een gevangenis of een psychiatrisch ziekenhuis heeft gestuurd.

Hij zei: “Dit is de beste tijd, maar ook de slechtste tijd.”

Een zuchtje!