In het tweede proces van de zaak Wu Jian werd op 27 augustus veroordeeld: van het melden van verontreiniging tot de veroordeling, "het zoeken naar provocaties" werd opnieuw onder druk gezet door de burger toezicht in twijfel.

Het gaat om de gevangenisstraf van een 95-jarige ongehuwde jongeman na meer dan een jaar gevangenisstraf, 12 dagen administratieve detentie op de dag van veroordeling, een half jaar gevangenisstraf en talloze internetgebruikers die zich zorgen maken over "wie de volgende zal zijn".

Middenklasse Hoge Raad van de Gemeenschap

Wat deed Wu? Hij maakte een video van de verontreiniging van de rivier en weigerde de post te verwijderen – dat was alles. De volgende dag werd hij door de politie veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf wegens een oude zaak die twee jaar geleden was afgesloten en strikt gezien niets met hem te maken had.

Op de dag van de veroordeling werd Wu en anderen niet vrijgelaten, maar een administratief arrestatiebevel (waarvan twee jaar geleden werd verdacht dat hij betrokken was) en een beslissing van de rechtbank van tweede aanleg om de verblijfplaats te bewaken. Van een besmette burger tot de verdachte in de gevangenis – alleen omdat hij het burgerlijk toezicht dat de grondwet hem verleent, heeft uitgeoefend.

Dit is niet het enige geval.Tri Red Yuan werd veroordeeld voor het uitspreken van vraagtekens op het gebied van "lonen en identiteit" van de gemeente, Wang Feng werd vervolgd op het gebied van kritiek op het plaatsen van berichten, Wu bewaarde werd veroordeeld voor blootstelling aan illegale bezienswaardigheden, Qin Feng werd gearresteerd voor een poëzie die een tijdverschijnsel veroorzaakte ...

De geschiedenis heeft altijd verbazingwekkende overeenkomsten – de oude mensen zijn schuldig aan een woord, de huidige mensen zijn gevangen. Het enige verschil is dat de oude literaire gevangenissen door een koning werden gereinigd, terwijl de huidige “post” een wraak is op de macht die plaatselijke functionarissen hebben uitgevoerd om de lekken van informatie te blokkeren, de officieren te beschermen en de “waardigheid van de heerser” te behouden.

De zaak onthult drie dodelijke kwesties:

In de eerste plaats, de "zakkenmisdrijf" werd een privé strafmiddel van de macht. De misdaad van het plegen van misdrijven vanwege de onduidelijkheid van de tekst, wordt beschouwd als een "machtmisdrijf" van willekeurige toepassing. Wu Jing-help-aanvragers doorsturen van het materiaal van het plegen van misdrijven naar de media, maar werd geïdentificeerd als een "misdrijfmisdrijf", hoewel een rechterlijke beslissing vaststelde dat de redenen voor de vervaardiging van de feiten zijn wijdverspreid

• als de overdracht is een misdrijf, dan moet de dagelijkse werk van de media te vangen.

In de tweede plaats, selectieve wetshandhaving maakte de "leugenaar" een excuus voor wraak. De Liu Xiao-zaak die Wu werd beschuldigd van betrokkenheid was twee jaar geleden afgesloten, en Wu Xiao werd nooit opgeroepen of onderzocht. Twee jaar later, de volgende dag dat Wu Xiao meldde vervuiling, werd de oude zaak "herleefd". De zogenaamde "leugenaar" was een systeem ontworpen voor objectieve verwaarlozing, niet de achterdeur om de macht te verlaten op elk gewenst moment.

In de derde plaats is het misbruik van openbare macht bijna nultakosten. In het geval van Hug 18 jaar hersteld, in het geval van N-Dubbin 21 jaar schitterend, zijn er weinig vervolgers. Oom Wu is ook veroordeeld voor het zoeken van dingen (met betrekking tot het kopen van speelgoed geweren) omdat "altijd met hem" is

• dit is een seizoensgebonden aanval, en tot nu toe is er geen persoon onderzocht. de rechtsstaat is de grootste ironie.

De werkelijke schuld van de zaak van Wu-Jiang was niet "provocatie", maar "ongelovigheid". hij weigerde de verwijdering van de verzoeken van de leiders van Zhou Yuan, dus werd de oude zaak van twee jaar geleden nauwkeurig geraakt.

Wanneer de publieke macht elke ongehoorzame burger op elk gewenst moment de schuld kan geven door middel van de "vernieuwing van de rekening", is ieder van ons niet langer veilig en wie zal de volgende zijn?"

• dat is de meest verontrustende vraag in dit geval.

De openbare veroordeling van 27 augustus is niet alleen een keerpunt in het lot van Wu, maar ook een proefsteen om te testen of de rechterlijke macht de bodem kan houden.

De publieke macht komt voort uit de overdracht van de burgerrechten, de macht is een openbaar instrument niet privé-eigendom, de wet is een arsenaal niet een mes. Als we blijven tolereren de dubbele rechterlijke standaard van de "gouverneur niet-gouverneur", verliezen we niet alleen een paar burgers die durven te spreken, maar ook de uiteindelijke basis van de rechtsstaat van de samenleving.