G20 om "niet-marktbeleid" op te nemen in de agenda voor mondiale onevenwichtigheden China weigert zich bij geschillen aan te sluiten om het economische model te weerspiegelen

De bijeenkomst van ministers van Financiën en presidenten van de centrale banken in de VS, die werd georganiseerd door de VS, werd op 1 september in Ashville, North Carolina beëindigd.https://home.treasury.gov/news/press-releases/sb0620" target="_blanc" rel="noopener norecer" data-linked-reference="true" data-reference-label=" De vergadering toonde aan dat de partijen formeel beleid en praktijken zonder markt te nemen in de agenda voor mondiale onevenwichtigheden, die eisten dat economieën met buitensporig en hardnekkige externe overschotten verminderen de beleidsverstoringen die het binnenlandse verbruik onderdrukken en de groei te sterk van de export afhankelijk maken.

Dit betekent dat dit debat over de G20 verder is gegaan dan traditionele tarieven en bilaterale handelsfricties.De kwestie wordt opnieuw gedefinieerd: Als een grote economie afhankelijk is van een door de staat geleide industriële economie uitbreiding, laag verbruik en externe markten om voortdurend toenemende productiecapaciteit op te nemen, dan zal het binnenlandse beleid niet langer alleen binnen economisch opzicht zijn keuzes die niet alleen een mondiale bron van onevenwichtigheden zijn, maar die ook andere landen moeten aanpakken.

Luther was eerder blijven aandacht besteden aan de VS. De opmerkingen van minister van Financiën Scott Bessent over het economische model van China, de afhankelijkheid van de toeleveringsketen en de "risicoaftrek" in het kader van de G20. Luther heeft het samengevat als een bredere trend van risicoaftrek, die tot de mediaanalyse behoort; Maar de VS. De officiële verklaring van de voorzitter van de G20 van het ministerie van Financiën laat zien dat discussies over "niet-marktbeleid," externe overschotten en onvoldoende binnenlandse consumptie hebben geleid tot een heeft multilaterale beleidsdocumenten ingevoerd, en niet langer alleen VS. unilaterale beschuldigingen tegen China.

De voorzitter van de G20 merkte op dat buitensporige en aanhoudende mondiale onevenwichtigheden economische verstoringen en overstromingen in het buitenland zouden veroorzaken, de kwetsbaarheid van de economie en de supply chain, en kan leiden tot wanordelijk aanpassingsrisico's.De verklaring stelde voor dat de overschoteconomieën concurrentieverstorende beleidsmaatregelen die binnenlandse consumptie beperken, moeten verwijderen. en de groei te sterk van de export afhankelijk maken, terwijl de tekorteconomieën de binnenlandse besparingen moeten verhogen en de budgettaire correctie moeten bevorderen.

De verklaring verwijst niet rechtstreeks naar China.<a href="https://www.reuters.com/world/china/us-pushes-g20-cut-trade-imbalances-focus-china-2026-09-01/" target="_blanc" rel="noopener norepreferer" data-linked-reference="true" data-reference-label=" gezien China's voortdurende uitbreiding van exportoverschotten, industriële subsidies en uitstroom van capaciteit als belangrijke bronnen van mondiale onevenwichtigheden, en waarschuwde dat goedkope export de binnenlandse aanpassingskosten naar andere economieën zouden verschuiven.

Wat echt gevoelig is voor Peking is niet de drie woorden.trade surplus, maar eerder een kern tegenstrijdigheid in China " s lange termijn economische governance: regeringen kunnen snel De Commissie heeft de Raad verzocht de nodige maatregelen te nemen om de ontwikkeling van de structuurfondsen te bevorderen. de particuliere consumptie in de economie zonder de bestaande renteverdelingsstructuur te beïnvloeden.

U.S. De minister van Financiën van de VS heeft er herhaaldelijk in het openbaar bij de Chinese economie op aangedrongen haar afhankelijkheid van productie en uitvoer te verminderen en te verschuiven naar een grotere afhankelijkheid van binnenlandse consumptie. De VS. Departement Financiën het beleid document vrijgegeven dit jaar ook vermeld..global onevenwichtigheden.. als een van de kernpunten van de 2026 G20 financiële track. Als deze beleidsrichting wordt voortgezet, kan de focus van het toekomstige economische beleid ten aanzien van China verschuiven van simpelweg bespreken of handel eerlijk is, naar vragen of landen moeten De externe kosten die China voor zijn binnenlandse beleid heeft gemaakt, blijven dragen.

Peking heeft zijn voornemen om een handelsoverschot na te streven ontkend.https://www.reuters.com/world/asia-pacific/china-never-deliberately-pursues-trade-surplus-central-bank-governor-says-2026-09-02/" target="_blanc" rel="noopener norecer" data-linked-reference="true" data-reference-label=" China dringt erop aan de binnenlandse vraag uit te breiden en een hoge mate van openheid te creëren, en stelt dat zowel de landen met een overschot als de landen met een tekort de mondiale onevenwichtigheden moeten aanpakken. door structurele hervormingen.

China heeft zich niet bij de consensus aangesloten, dus heeft het sterkere signalen dan de algemene diplomatieke slogan. Het toont aan dat Peking momenteel tenminste niet akkoord gaat met de kwesties van industriebeleid, consumptiestructuur en exportafhankelijkheid die door andere leden van de G20 gezamenlijk zijn gedefinieerd. Als dit verschil van mening aanhoudt, kan het economieën zoals de Verenigde Staten, de Europese Unie, Japan, Canada en anderen ertoe aanzetten meer tarieven, subsidies en investeringen aan te nemen. beperkingen, localisatie van de toeleveringsketen en industriële verdedigingsinstrumenten, in plaats van te wachten tot China proactief opnieuw in evenwicht komt.

Global disbalans is geen abstracte macro-indicator, maar een specifieke beleidskeuze: wie beslist over de kredietstroom, wie beslist over lokale overheden en staat De Commissie heeft de Raad verzocht de Commissie te informeren over de wijze waarop de Commissie de door de Lid-Staten voorgestelde maatregelen zal toepassen. de binnenlandse vraag en die besluit te blijven vertrouwen op de druk op de uitvoer, wanneer de binnenlandse vraag de capaciteit niet kan verteren.

Maar er is een strikt onderscheid tussen feiten en oordelen nodig.De verklaring van de voorzitter van de G20 is een beleidscoördinatiedocument, geen verplichte sanctie of gerechtelijke beslissing; China heeft zich niet bij de desbetreffende consensus aangesloten, noch is het gelijkwaardig aan andere leden die met China gezamenlijke handelsmaatregelen hebben genomen.

De volgende stap die echt traceerbaar is, is of de toespraak zich vertaalt in concrete beleidsmaatregelen: of het IMF de controle op de externe overschotten van China versterkt en onvoldoende binnenlandse vraag, of de Verenigde Staten en hun bondgenoten de tarieven en het industriebeleid dienovereenkomstig aanpassen, en of landen China's subsidies beginnen te bekijken, problemen in de capaciteit en de toeleveringsketen als een gemeenschappelijk systeemrisico in plaats van bilaterale handelsgeschillen afzonderlijk te behandelen.

Als deze verschuiving zich blijft verdiepen, zal de druk op Peking niet alleen komen van..teveel export, maar van een meer fundamentele vraag: of de CCP bereid is om te veranderen het groeipatroon dat wordt gedomineerd door het partijstaatsysteem van kapitaal, industrie en vermogensverdeling.