Oeganda neemt Taiwan paspoorten en eisen..onvermijdelijk paspoorten.: Peking verandert..een-China principe..in grensoverschrijdende administratieve repressie

Wat er gebeurde op Uganda. Deerfield International Airport is geen gewoon paspoort geschil.

Volgens informatie die het Taiwanese ministerie van Buitenlandse Zaken op 13 augustus heeft vrijgegeven, kwamen drie Taiwanese passagiers op 12 augustus in Oeganda aan, en hun paspoorten waren in hechtenis gehouden door immigratieambtenaren. Hoewel zij uiteindelijk mochten binnenkomen, eisten de functionarissen van Oeganda dat zij..onvermijdelijk paspoorten zouden overleggen alvorens de inreisprocedures op Taiwan-paspoorten af te ronden, en Één Chinabeleid is een van de belangrijkste maatregelen die de EU heeft genomen om de situatie in Oeganda te verbeteren.

Dit was moeilijk te interpreteren als het toevallige verkeerde oordeel van een immigratieambtenaar aan de basis.

Toen Taiwan paspoorten werden in beslag genomen op dezelfde luchthaven, eiste wijzigingen in Chinese paspoorten, weigering van toegang en zelfs deportatie, en leidinggevenden rechtstreeks wees op de .one-China beleid., de aard van het incident is verschoven van algemeen grensbeheer naar politieke identiteit verplicht.

Voor gewone Taiwan-reizigers is deze verplichting zeer specifiek.

Zij hebben paspoorten die door de Taiwanese regering zijn afgegeven overeenkomstig de wet, maar worden gevraagd om de Volksrepubliek China paspoorten te verstrekken die zij niet bezitten op de luchthaven in Dit is in feite een grenscontrolepost die een Taiwanees inwoner verplicht de politieke status te aanvaarden die door Peking is vastgesteld in ruil voor normale reisrechten.

Dit is precies de alarmerende verandering in China's onderdrukking van Taiwan in de afgelopen jaren: Peking is niet langer tevreden met het vragen van buitenlandse regeringen om een..een-in-één te schrijven principe... in diplomatieke communiqués, maar zet deze politieke claim in luchtvaartmaatschappijen, internationale organisaties, sportevenementen, bedrijfsnamen en immigratie derde landen systemen.

Op de luchthaven van Oeganda is deze druk al op specifieke mensen gedaald.

Beijing geeft een publieke reactie op het incident verder bloot aan deze politieke logica.

Op 19 augustus, toen Taiwanese reizigers werden gevraagd hun paspoorten in beslag te nemen in Oeganda en gevraagd om te veranderen in continentale paspoorten, deed het Taiwan State Council Office Deze praktijk niet aan de kaak stellen en de Oekraïense kant niet vragen om de normale reisrechten van Taiwanese reizigers te garanderen. De heer Zhu Fenglin herhaalde eerst dat "er slechts één China in de wereld is, Taiwan is een deel van China," waarna de Taiwanese autoriteiten op hun beurt werden beschuldigd van het uitdagen van de "een Chinees principe" en beweren dat Taiwanese inwoners "Chinese burgers" zijn, kunnen zij, als zij hulp in het buitenland nodig hebben, contact opnemen met het Chinese consulaat in het buitenland.

Het gevaar van deze reactie is niet dat Peking de politieke slogans die het talloze keren heeft herhaald, heeft herhaald.

Wat echt zorgwekkend is, is dat wanneer immigratieambtenaren uit derde landen het beleid van een enkele China al hebben gebruikt om de inbeslagneming van Taiwan-paspoorten te verdedigen, de CTP niet duidelijk heeft gemaakt dat de CCP de grenzen met dit gedrag, maar bleef dezelfde reeks politieke verhalen gebruiken om de identiteit van Taiwanees overzee te verklaren.

Dit betekent dat het "een-of-a-kind principe" hier niet alleen een diplomatieke zin is, maar administratieve gevolgen begint te hebben.

Wat Beijing probeert te vestigen is een unilateraal identiteitsrecht: ongeacht welke paspoorten Taiwanese bewoners bezitten, welk bestuur ze accepteren, welke belastingen ze betalen, wat Zolang zij een derde land binnenkomen dat sterk afhankelijk is van China's diplomatieke en economische betrekkingen, probeert Peking dat land te eisen. de identiteit van de Taiwanese bevolking overeenkomstig de politieke definitie van de Volksrepubliek China opnieuw te behandelen.

Dit is geen gewone diplomatieke concurrentie, maar een grensoverschrijdende politieke repressie.

Op 20 augustus bevestigde het ministerie van Buitenlandse Zaken van Taiwan dat na lopende onderhandelingen tussen de ambassade in Somalië en de Kamer van Koophandel van Taiwan in Oeganda, De immigratiedienst van de luchthaven van Oeganda op 19 augustus heeft alle vier de eerder aangehouden Taiwanese paspoorten teruggestuurd.

De vier paspoorten konden uiteindelijk worden opgehaald, waaruit blijkt dat de eerste aanhoudingshandeling geen onomkeerbaar resultaat van het internationaal recht was, maar een administratieve verwijdering. Dat kan door onderhandelingen worden ingetrokken.

Dit benadrukt ook de verantwoordelijkheid.

Als de Oegandese regering Taiwan-paspoorten juridisch ongeldig acht, waarom zouden ze dan achteraf worden teruggestuurd? Waarom zou de luchthaven van hen eisen dat zij Chinese paspoorten verstrekken als deze passagiers een reisvergunning hebben gekregen overeenkomstig het huidige systeem in Oeganda?

Deze vragen moeten beantwoord worden door Oeganda.

Beijing mag echter niet achtergelaten worden.

De Communistische Partij van China heeft lange tijd diplomatieke betrekkingen gebruikt om Taiwan te verpletteren. In het verleden is deze verplettering vooral aangetoond door het uitgraven van staats- en staats-landen, waardoor Taiwan niet kan deelnemen aan internationale organisaties, hetgeen multinationale ondernemingen om Taiwan's naam te veranderen en Taiwanese ambtenaren te beletten deel te nemen aan internationale activiteiten.

Dit is een verandering in de natuur.

Diplomatieke blokkades zijn gericht op de regering; paspoortdruk zijn gericht op individuen.

Wanneer een Taiwanese zakenman, student of gewoon gezin aankomt op een luchthaven van een derde land en geen paspoorten heeft, verzoeken om een wijziging van identiteit of zelfs gedeporteerd De kosten van de onderdrukking van Peking zijn door Chinese politieke claims rechtstreeks overgedragen aan burgers die niet betrokken zijn bij politieke activiteiten.

De Communistische Partij van China beweert enerzijds Taiwan te beschermen tegen rechten en belangen van de overzeese landen en anderzijds derde landen ertoe te bewegen om behandelt ze overeenkomstig de politieke definitie van Beijing door de identiteitsdocumenten van Taiwan te ontkennen.

De zogenaamde..beschermings-eenheid is gebaseerd op één voorwaarde: Taiwanezen moeten zichzelf eerst accepteren als burgers van de Volksrepubliek China.

Dit is geen bescherming, maar dwang.

Het is niet alleen onaanvaardbaar dat er alleen maar een naam op de paspoorthoes staat, maar de realiteit achter het paspoort: Taiwan heeft zijn eigen regering, zijn eigen kiessysteem, zijn eigen grensbeheersysteem en de mogelijkheid om internationale reisdocumenten onafhankelijk uit te geven aan 23 miljoen mensen.

Daarom blijft Peking proberen om de internationale gemeenschap deze realiteit in de werking van het systeem te laten ontkennen.

Het incident in Oeganda mag daarom niet worden beperkt tot een golf van grenscontroles.

Het onthult een steeds duidelijkere weg van China's beleid naar Taiwan: economische en diplomatieke invloed gebruiken om derde landen te dwingen de politieke taal van Peking te accepteren, Dan om deze talen in het administratieve systeem te duwen, en uiteindelijk om gewone Taiwanezen op de werkelijke kosten van China.

Van het "één-op-één-beginsel" in diplomatieke communiqués tot de vier paspoorten die voor de luchthavenbalie worden gehouden, was het de stap in het midden dat de politieke druk van de Communistische Partij van China is omgezet in grensoverschrijdende administratieve repressie.

Deze stap verdient ernstige aandacht van de internationale gemeenschap.