Op 28 juli, langs een drukke straat in Jiangsu Nanjing, verspreidde zich het rode geitenvlees en de blauwe vlekken op de grond van cement. Meer dan de drukte van de grond, de ogen waren stevig op de grond, de meeste van de lichamen waren niet in de onderkant van de vrachtwagen. en op een paar meter afstand, stonden een paar in uniform gedragen stadsbeheerders stil met de omringende massa.
Dit is niet een toevallige straatconflict, maar een micro-tyrannie die elke dag onder het totalitaire regime verschijnt.
In de officiële propaganda worden dergelijke gebeurtenissen vaak licht en ondubbelzinnig omschreven als "overtredingen van de wet" of "kwesties met betrekking tot de kwaliteit van individuele wetshandhavers".
De essentie van de functies: van "administratief beheer" tot "institutionele strijd"
Veel mensen beschrijven de barbaarse wetshandhaving van het stadsbestuur als "bandietenacties", maar dit vernietigt een meer wreed wezen: bandieten zoeken naar rijkdom is nog in discussie en "legitiem geweld" geautoriseerd door een autoritaire staatsmachine is verwoestender dan bandieten.
In de logica van totalitaire heerschappij wordt de stadsinterface gegeven aan een politieke metafoor: van de beoordeling van "civiliseerde steden" tot de indicatoren van de orde van boven naar beneden, het is het raamwerk van de heerser om controle te tonen.
Zij hoeven zich niet te verantwoorden tegenover de lokale kiezers, maar moeten alleen verantwoordelijk worden gesteld tegenover de krachtindicatoren van boven en beneden. Wanneer de publieke macht niet onder democratische beperkingen staat en de onafhankelijke rechterlijke macht volledig ontbreekt, zullen wetshandhavers met een uniform en administratieve strafferecht onvermijdelijk bureaucratische roofdieren tonen.
De wanhopige weerstand: een systematische tragedie van de zwakken
Geconfronteerd met een enorme en onwrikbare geweldmachine, zijn de mensen van de lagere niveaus zonder vrijheid van meningsuiting en vergadering en zonder legitieme kanalen om zich te verdedigen, in een staat van absolute machteloosheid.
In de video toont hij een tragische strijd met Chinese grassroots kenmerken. Wanneer de wet geen toevlucht meer biedt, wanneer het systeem alle institutionele remedies blokkeert, kunnen de individuen van de onderwereld hun lichaam alleen als de laatste code gebruiken. Deze bijna zelfzuchtige, wanhopige weerstand probeert de mededogen van de omringende toeschouwers te winnen met de onderkant van het "menselijke leven" of tijdelijk de roof van de macht te beperken.
Het is een tragedie die inherent is aan een zeer autoritaire samenleving: het totalitaire regime dwingt de meest kwetsbare groepen een keuze te maken tussen “de weg van de dood” en “de strijd om de dood”.
Het einde van de leugens
De koude ogen en de stilte van de toeschouwers vormen een andere verborgen en diepe dimensie in dit beeld. Het toont aan dat de legitimiteit van de officiële wetshandhaving al lang niet meer wordt vertrouwd in de dag van de totale ineenstorting van de publieke geloofwaardigheid. De ambitieuze verhalen van de KPCh blijven de zogenaamde "opkomst" en "ontwikkeling" belijden, terwijl de gewelddadige en worstelende realiteit van de straat als een operatiemes de echte lijden van het onderliggende bestaan van de authoritaire heerschappij meedrijft.
Een dictatorium dat de macht onbeperkt concentreert en het levensonderhoud onder zijn voeten steekt, zal onvermijdelijk in het proces van het handhaven van zijn "oppervlakkige orde" voortdurend een bloeddorstige confrontatie met het volk creëren.
Het is niet alleen de graan die in de straten van Southampton is gebroken, maar ook het stukje legitieme leugens van dit regime.Zolang de fundamentele structuur van het totalitaire regime niet wordt gebroken, zullen deze plundering en strijd die op straat plaatsvindt nooit stoppen.
Artikelbespreking
Geverifieerde leden kunnen openbaar over dit bericht discussiëren en hun eigen inhoud beheren.
Lidmaatschapsstatus controleren…