Na het invoeren van een schroevendraaier buiten de Rode Muur in het dorp: de dorpelingen van Guangdong Wu-Khao verhinderen de ontmanteling en waarom de grensoverschrijdende governance van de CCP altijd overleg dwong tot confrontatie

In Guangzhou, Qingdao, een conflict rond de demontage-operatie duwde de dorpelingen naar de bouwplaats. De live video van 10 september toonde aan dat meerdere dorpelingen zich verzamelden om de demontage-operatie te voorkomen. Er is geen ambitieuze politieke slogan in de camera, maar slechts een scenario dat zich herhaaldelijk voordoet in de grensoverschrijdende governance: wanneer de belangen van land, huizen en bewoners worden geconfronteerd met administratieve beslissingen, moeten gewone mensen vaak wachten tot de machine de plaats binnenkomt om een echte kans te krijgen om hun bezwaar uit te drukken.

Uit openbaar materiaal blijkt dat er sprake is van een controverse in het dorp Zhivong. Dorpelingen verzetten zich tegen de ontmanteling en verzamelen zich ter plaatse om de bouw te blokkeren. Dit soort conflicten worden voortdurend herhaald in verschillende delen van China, niet alleen vanwege het feit dat het land en de huizen niet kunnen worden ontmanteld, maar ook vanwege de langdurige onevenwichtigheid van macht tussen openbaarmaking van informatie, compensatieonderhandelingen, klachtenkanalen en gedwongen tenuitvoerlegging.

30 seconden in de camera, dichter bij de werkelijkheid dan veel grassroots governance propaganda

De video is geen vervanging voor volledige land- en administratieve documenten, maar het registreert de belangrijkste feiten op het terrein: de ontmanteling van de actie is de woonruimte van de bevolking binnengekomen en de tegenstanders moeten de actie op een fysieke manier voorkomen door te gaan.

Wanneer een systeem de bevolking pas na de aankomst van de boiler serieus ‘nee’ hoort zeggen, is de zogenaamde grensoverschrijdende raadpleging voor de helft mislukt.

"Waarom komt er altijd sprake van een conflict?

De plaatselijke overheid in China beheert planning, landbeheer, administratieve handhaving en grote hoeveelheden publieke middelen. Tegenover concrete bewoners zijn beide partijen geen even krachtige onderhandelaars. Als bewoners het niet eens zijn met de regeling, moeten ze hun eigen rechtsgrondslag vinden, aanvragen indienen, heroverwegingen, rechtszaken en klachten indienen; de administratieve instanties hebben uitvoeringsinstanties, personeel en tijdvoordelen.

Deze machtskloof breidt zich doorgaans uit door verschillende links:

• De kosten voor de bewoners om volledige plannings- en afhandelingshandelingen te verkrijgen zijn hoog;
• de norm voor compensatie en de werkelijke waarde van de activa zijn gemakkelijk te betwisten;
• de administratieve herziening en de procescyclus kunnen langer duren dan de werkelijke voortgang van de bouw;
• de overheid op grensniveau draagt zowel projectpromotie als gedeeltelijke coördinatie- en handhavingsfuncties;
• de bewoners hebben moeite met het herstellen van de gebouw- en levensomstandigheden die al zijn afgebroken, zelfs nadat de constructie is begonnen.

Dus veel van de echte macht knooppunten die worden besproken, zijn geen rechterlijke uitspraken, maar "wanneer de machine aan de slag gaat".

Waarom China de "modernisering van grassroots bestuur" noemt, stopt vaak voor ongehoorzaamheid

In de afgelopen jaren heeft Beijing voortdurend gepropageerd voor grensoverschrijdende governance, contradictie-oplossing en wetshandhaving, maar het is nooit een tijd dat er geen controverse is, maar een tijd waarin de bevolking de regeringsoplossingen uitdrukkelijk verwerpt.

Als de voorwaarde voor de raadpleging is dat de bewoners uiteindelijk de vastgestelde resultaten moeten accepteren, dan is deze raadpleging in wezen slechts een procedure voor de interpretatie van administratieve beslissingen, en niet een onderhandeling die de uitkomst kan veranderen.

Het is dus typisch dat de dorpelingen niet over grote politieke middelen beschikken en niet over grote staatsbeleidsmaatregelen discussiëren, maar op zoek zijn naar de meest concrete levensbelangen: huizen, land en of ze ontmanteling accepteren.

Van "rechterlijke ontmanteling" naar "rechterlijke verdediging", waarom juridische middelen altijd asymmetrisch zijn

Verplichte ontmanteling op grensniveau gaat vaak gepaard met een groot aantal juridische termen: planning, onrechtmatige bouw, aard van het land, administratieve beslissingen, termijn ontmanteling. Maar voor de bewoners, de wet is niet een zin "behandelen volgens de wet" is voorbij, maar moet betekenen dat het in staat zijn om de basis van de beslissing te zien, de mogelijkheid om een verklaring te verklaren, verzoeken om vergoeding en te voorkomen dat onherstelbare verliezen als een geschil nog niet is opgelost.

Wat echt de moeite waard is om te vragen omvatten tenminste:

1. welke specifieke administratieve beslissingen zijn gebaseerd op de ontmanteling;
2. of de eigendoms- en planningsdocumenten met betrekking tot huizen of grond volledig openbaar zijn;
3. of de bewoners voldoende verklaringen, verklaringen en rechtsmiddelen hebben gekregen;
4. of de desbetreffende administratieve procedures zijn voltooid op het moment van aanvang van de bouw;
5. hoe de normen zijn gevormd en of de bewoners daadwerkelijk akkoord zijn.

Deze kwesties bepalen of de ontmanteling in overeenstemming met de wet administratief is of dat de administratieve organen eerst kracht gebruiken om feiten te maken, zodat de bewoners lang moeten bewijzen dat ze zijn aangetast.

* Antisemitisme is geen abstracte slogan, het betekent in de eerste plaats dat oppositie tegen de macht het huis van een persoon kan betreden zonder echte toestemming.

De politieke propaganda van de Communistische Partij van China zet “stabiliteit” boven grensoverschrijdende conflicten en beschouwt groepsverzameling zelf als een probleem van governance, maar vanuit het perspectief van de bevolking is de echte instabiliteit vaak niet een protest, maar een grens waar het gebrek aan macht effectief kan worden afgewezen en beperkt.

Als een dorpeling voor de bouwmachine moet staan om zijn mening te laten wegen, dan hebben de normale uitdrukkingskanalen die het systeem biedt duidelijk geen rol gespeeld.

De dertig seconden durende video van Wu-Kuawa, slechts een stukje van de enorme tegenstrijdigheid tussen land en demobilisatie in China, onthult opnieuw de meest fundamentele paradox van grassroots bestuur van de CCP: Het eist voortdurend dat de samenleving zich onderwerpt aan "regelmatig bestuur", maar is niet bereid om gewone burgers de juridische kracht te geven die voldoende is om de uitvoerende macht te beperken .

De werkelijke rechtsstaat is niet dat de overheid de wet heeft en de bevolking moet gehoorzamen, maar dat de bevolking ook dezelfde wet heeft en de overheid kan stoppen.