Xi reist na zeven jaar weer naar India: diplomatieke ontvriezing kan snel, maar het vertrouwen in het bedrijfsleven kan niet worden hersteld met één handschudden

Op 10 september meldde Reuters dat de Chinese-Indische betrekkingen na het grensconflict in 2020 geleidelijk diplomatieke ontvriezing hebben opgeleverd, maar dat de voorzichtigheid op het bedrijfsniveau nog steeds hardnekkig is: visumgoedkeuring, investeringsbeoordeling, uitvoerbeperkingen van apparatuur, belastingonderzoeken en veiligheidskwesties blijven de hoge muren vormen voor economische contacten tussen de twee landen.

De illusie die de bezoekers het gemakkelijkst maken, is dat de ontmoeting van leiders gelijk is aan de normalisatie van relaties. Het is nooit de slechte sfeer tussen China en India, maar de logica van de "nationale veiligheidsprioriteiten" die zich na 2020 vormen. Wanneer bedrijven, technologie en kapitaal in de strategische concurrentie worden opgenomen, zal het wederzijds vertrouwen onvermijdelijk langzamer worden hersteld dan de hervatting van vluchten en diplomatieke gesprekken.

De grensconflicten zijn niet een lijn, maar een systeem van firewalls.

India heeft na het conflict in de Kalvenvallei Chinese investeringen aangescherpt, verschillende Chinese toepassingen geblokkeerd en belastingen, gegevens en beveiligingscensuur voor Chinese technologie- en productie-ondernemingen versterkt. In de afgelopen jaren zijn enkele beperkingen verlicht, zoals de hervergunning van afzonderlijke joint venture-projecten, maar grote Chinese bedrijven zoals Biady, Long Wall Automotive zijn nog steeds voorzichtig met het uitbreiden van investeringen.

Ook China wacht niet eenzijdig op Indië om zich open te stellen. Reuters meldt dat Peking even waakzaam is voor de overbrenging van een aantal havenapparatuur, productie-instrumenten en belangrijke technologieën naar India. Dit betekent dat beide landen hetzelfde doen: mondeling handelspotentieel benadrukken, terwijl ze elkaar systematisch beschouwen als mogelijke supply chain risico’s.

De realiteit van de China-Indiase betrekkingen is niet de keuze tussen "samenwerking of confrontatie", maar de noodzaak om tegelijkertijd te bestaan op de grens, preventie, concurrentie op de markt, diplomatieke rondleiding en supply chain.

India heeft behoefte aan Chinese productiecapaciteit, maar wil de afhankelijkheid van China niet kopiëren

Indien hoopt de wereldwijde "China + 1" -leveringsketen over te nemen, maar de realiteit is dat veel elektronica-, auto- en machinebouwprojecten nog steeds afhankelijk zijn van Chinese apparatuur, onderdelen en ingenieurs.

Naarmate de Chinese binnenlandse consumptie zwakker werd en de Europese en Amerikaanse handelsbarrières stijgen, werd de bevolkingsgrootte en de vraag naar infrastructuur van India aantrekkelijk, maar India zou niet meer al het Chinese kapitaal als pure zakelijke kansen beschouwen zoals tien jaar geleden, maar zou eerst vragen: waar zijn de gegevens, wie heeft de controle, of kritieke apparatuur afhankelijk is, of het in een crisis kan worden afgesneden.

Wat een top kan oplossen en wat niet oplossen

Als Xi en Modi de visumvergemakkelijking kunnen bevorderen, meer rechtstreekse vluchten kunnen herstellen, de goedkeuring door de douane en de goedkeuring van gedeeltelijke joint venture-projecten kunnen versnellen, is het voor bedrijven een wezenlijk voordeel.

Wat echt de moeite waard is om te zien is:

• Of India de investeringen in de Chinese productie blijft verzachten, maar de data en cruciale infrastructuur uitsluit;
• of China de normale export van cruciale apparatuur en technologieën naar India herstelt;
• of de grenssituatie stabiel kan blijven om te voorkomen dat er opnieuw alomvattende economische tegenslagen ontstaan;
• of de BRICS-samenwerking alleen maar op het diplomatieke toneel kan worden omgezet in concrete economische en handelsregelingen.

China en India willen de zogenaamde "strategische autonomie" uitbreiden en zijn niet bereid om zich volledig te richten op een enkel kamp. India heeft de Amerikaanse, Japanse en Europese technologische en veiligheidssamenwerking nodig, maar is ook niet bereid om de handel met China op te geven; China wil India stabiliseren en een nauwere omsingeling van China vermijden, maar zal ook de grens- en regionale invloed concurrenten niet opgeven.

"Focus China" is van mening dat het echte test van Xi's bezoek niet is of beide partijen de vriendschappelijke taal opnieuw kunnen spreken, maar of de twee groeiende nationalistische grote landen een nieuwe relatie kunnen opbouwen die "niet vertrouwt, maar kan worden verhandeld". Diplomatische ontvriezing kan door de hoogste leiders 's nachts worden gestart, maar het vertrouwen in het bedrijfsleven vereist institutionele, wettelijke en langetermijnverwachtbaarheid.