Enerzijds vraagt de conferentiezaal om "diep leren" en "diep begrip," maar anderzijds, de "Xi Jinping praat over het bestuur van het land" op het afval vrachtwagen is gebundeld en heeft weinig tot geen spoor van lezen.
Foto van de scène: Recycling van auto's naar afvalrecycling
Twee recente livefoto's toonden aan dat op een recyclingvoertuig dat geladen was met karton en verpakkingsdoos in Hunan, een groot aantal witte geraffineerde boeken direct in de Sommige boekomslagen kunnen het woord "Xi Jinping praat over governance" herkennen, veel boeken zien er schoon uit, de achterkant van het boek is vlak, zelfs niet zoals het oude boek na langdurig gebruik.
Volgens de fotoleverancier komt het boek van een middelbare school in Hunan en wordt het door de school als afval behandeld.Maar tot nu toe heeft Focus China de naam van de school niet gekregen, de lijst van de verwijderingen en de beschrijving van de school, zodat de specifieke school, het nummer en de reden waarom deze is geannuleerd, verder moeten worden gecontroleerd.
Maar de ironie van deze fotoset is niet dat er een paar boeken in vuilniswagens werden gegooid, maar dat het in een lang uitgesponnen politiek ritueel van de ambtenaren van de Chinese Communistische Partij.
Officiële training gaat door.
Met andere woorden, in het officiële discourssysteem zijn dergelijke boeken geen gewone publicaties, maar worden ze een hoge politieke betekenis gegeven: studeren, studeren, instellingen betreden, naar scholen gaan, naar klaslokalen gaan.
Maar het landschap op de vuilniswagen gaf een ander antwoord.. wanneer de politieke taak was voltooid, boeken die was gevraagd om te leren serieus. en misschien zelfs niet de kans om worden echt gelezen, voltooid de overgang van... politieke lezing.. naar..onvertaald papier.
Dit is het meest absurde deel van het politieke propagandasysteem van de Communistische Partij.
Tussen administratieve promotie en echte lezing
Een boek dat echt waardevol is, moet afkomstig zijn van lezers die actief lezen, discussiëren, ondervragen en kiezen, en niet door middel van uitvoerende orders, collectieve aanbestedingen, communicatie- en evaluatie-indicatoren van conferenties om een "learning boom" te creëren.
Ambtenaren kunnen het nummer uitgeven, thematische studie organiseren, foto's maken van kaders die onderzoek boeken, ook scholen vragen om uit te voeren "intellectueel" gedachteonderwijs; maar het kan niet echt leesinteresse met uitvoerende orders.
Een paar jaar later, als boeken van hetzelfde type echt in een bijna nieuwe staat het afvalrecyclingsysteem binnenkwamen, stelde het een vraag die de officiële propaganda nooit wilde beantwoorden:
Hoeveel van de zogenaamde "hot sales" komt eigenlijk uit echte persoonlijke leesbehoeften, en hoeveel van de administratieve inkoop van partij- en overheidsorganen, instellingen, scholen en staatsbedrijven?
Als een politiek boek gelaagde inzet nodig heeft om "best-selling" te zijn, en het moet worden geëvalueerd om "geleerd" te worden, is het eigenlijk het verspreiden van ideeën, of is het Een politieke taak vervullen?
Van
Er verscheen dus een zeer symbolische afbeelding:
De.theoretische wapens.. in de officiële documenten, die in de echte wereld, uiteindelijk zou kunnen veranderen in gerecycleerde papier grondstoffen met een kilogram.
De echte grenzen moeten worden gerespecteerd.
Natuurlijk is het nog steeds noodzakelijk om onderscheid te maken tussen feiten en conclusies over de reden waarom deze boeken worden verwijderd: ze kunnen voor inventarisreiniging, lesmateriaal actualisering, uitbetaling van activa of andere redenen. Totdat er geen formeel antwoord van de school is, is het niet mogelijk om te beweren dat studenten ze nooit hebben gelezen, noch kan de bron van de financiering worden bevestigd.
Maar fotografie zelf is een onvermijdelijke politieke metafoor geweest.
Een echt vitaal idee vereist niet dat de school boeken in de klas op uitvoerende orders; Een theorie die door jongeren wordt toegejuicht, is niet hoofdzakelijk gebaseerd op de studiesessies van de partijcommissie, de denkcursussen en de collectieve inkoop om het gevoel van bestaan.
Wanneer een reeks boeken die officieel worden gedefinieerd als.Authoritaire geschriften en.ideologische wapens.. liggen op de recycling auto samen met drank kartons, express verpakking en uitgeputte kartons, het meest ironische ding is niet de afvalstation, maar de illusie van..mensen leren..dat heeft lang vertrouwd op de kracht van de administratie.
Afvalpapierrecyclers mogen dan alleen maar worden geprijsd op gewicht, maar de stapel boeken heeft per ongeluk de eenvoudigste en meest wrede marktstemming voltooid: politieke macht kan beslissen een boek moet worden gekocht naar school, maar het kan niet beslissen dat het echt moet worden gelezen.
Artikelbespreking
Geverifieerde leden kunnen openbaar over dit bericht discussiëren en hun eigen inhoud beheren.
Lidmaatschapsstatus controleren…