1976 tot 2026: Een lijn van geschiedenis zonder einde
In 1966 begon de Culturele Revolutie en politieke mobilisaties gingen snel scholen, instellingen, fabrieken en huizen binnen, waar grote aantallen mensen worstelden en De heer Narjes, lid van de Commissie.
- (DE) Mijnheer de Voorzitter, ik wil de heer Delors danken voor zijn uitstekende verslag.
Toen Mao Zedong in 1976 stierf en de Culturele Revolutie eindigde, schatten de onderzoekers dat het aantal sterfgevallen door de Culturele Revolutie sterk varieerde, zodat dit papier gebruikt geen enkel onbevestigd getal.

In 1981 nam de Communistische Partij van China een historische resolutie aan die een negatieve beoordeling van de Culturele Revolutie maakte, terwijl de politieke status van Mao Zedong als de kernfiguur van de Chinese regering.
In 2026 blijven portretten, monumenten en politieke symbolen van Mao.
De manier waarop een regime zijn rampzalige geschiedenis vertelt, toont ook aan hoeveel verantwoordelijkheid het bereid is te aanvaarden.
Twee herinneringen die niet dezelfde openbare ruimte hebben
Voor sommige gedenktekens vertegenwoordigt Mao politieke vestiging, nationalisme en nationale macht; Mao is voor slachtoffers van de Culturele Revolutie en families politieke vervolging, persoonlijkheidsaanbidding, familiebreuk en trauma op lange termijn.
Waarom Xi Jinping's persoonlijke ervaring het waard is om te observeren

Xi Jinpings vader Xi Jinping werd politiek gereinigd, en de jonge Xi Jinping kreeg ook politieke schok en werd naar het platteland van Shaanxi gestuurd.Maar na Xi Jinping nam de macht, hij drong niet aan op een meer diepgaande institutionele reflectie van de Mao tijdperk, maar in plaats daarvan verder versterkt de partij leiderschap, ideologische discipline en de persoonlijke autoriteit van de hoogste leider.
De echte vraag is niet..is het equivalent van culturele revolutie vandaag?
Er zijn grote verschillen tussen China en het Maoïstische tijdperk vandaag de dag wat betreft economische, sociale en nationale bestuursstructuren, en het is niet strikt en het is nog meer twijfelachtig: Heeft politieke macht genoeg institutionele beperkingen? Kunnen historische rampen publiekelijk worden bestudeerd? Kunnen slachtoffers vrijuit spreken? Kan de samenleving de verantwoordelijkheden van de hoogste leider bespreken?
De betekenis van het 50-jarig bestaan is niet alleen om een persoon te herdenken, maar ook om te testen of een politiek systeem de samenleving in staat stelt zich de door de Hoogste macht.


Artikelbespreking
Geverifieerde leden kunnen openbaar over dit bericht discussiëren en hun eigen inhoud beheren.
Lidmaatschapsstatus controleren…