Dat heeft het Amerikaanse Centraal Commando op 8 september bekendgemaakt.De Iraanse Revolutionaire Garde heeft twee keer in de afgelopen twee dagen ballistische raketten uitgevoerd tegen Amerikaanse marineschepen en heeft vijf tankers vernietigd die door de Verenigde Staten zijn aangemerkt als onderdeel van het grondolietransportnetwerk van de Revolutionaire Garde.Dat meldde het Luther-agentschap dezelfde dag.De Verenigde Staten zeiden dat de Amerikaanse oorlogsschepen de aanval met succes hebben omzeild en dat er geen Amerikaanse militairen gewond zijn geraakt; de Amerikaanse troepen lanceerden vervolgens aanvallen op de betrokken tankers in de Golf van Oman en in de buurt van het eiland Hark en vroegen de bemanning om het schip te verlaten vóór de operatie.
原始来源 · centcom.mil美国中央司令部:9月8日击毁5艘伊朗革命卫队油轮视频centcom.mil ↗op basisAankondiging van het Amerikaanse Centraal CommandoDe schepen die werden neergeschoten waren M/T Kaviz, M/T Charminar, M/T Horizon 1, M/T Riesco en M/T Derya. Het Amerikaanse leger beweert dat de tankers deel uitmaken van een miljarden dollarwaardig "schaduwnetwerk" en dat de bijbehorende olie-inkomsten werden gebruikt om de Iraanse Revolutionaire Garde en haar regionale agentschappen te financieren. Op 5 september heeft het Amerikaanse leger drie andere Iraanse olie-transportschepen vernietigd nadat de Revolutionaire Garde een aanval op Amerikaanse vliegdekschepen en destroyers had geprobeerd.
De belangrijkste verandering in deze ronde van acties is niet de toename van het aantal van drie naar vijf, maar de Verenigde Staten breiden hun oorlogsdoelstellingen uit van "wapens die worden gelanceerd" naar "financiering en logistieke systemen die de oorlog kunnen laten functioneren." Dit betekent dat de strategie van Washington verandert van simpelweg raketten af te schakelen, militaire posities te vernietigen en systematisch de economische bloedvoorziening van de tegenstander te verzwakken.

Waarom tankstations van commerciële activa tot oorlogsdoelen worden
In vredestijd zijn tankers voornamelijk commerciële vervoermiddelen, maar in sancties, oorlogen en schaduwhandelssystemen kunnen schepen tegelijkertijd energieexporten, financiële sancties omzeilen en geldstromen leveren aan gewapende organisaties.
Vanuit het perspectief van Focus China is dit soort acties opmerkelijk, omdat het duidt op een meer directe afschrikkingslogica van de VS: Als een regime gebruik maakt van commerciële netwerken om militaire acties te onderhouden, kunnen deze commerciële netwerken zelf worden beschouwd als onderdeel van oorlogskrachten. Deze logica geldt niet alleen voor Iran, maar ook voor alle landen en organisaties over de hele wereld die afhankelijk zijn van "grijze handel", "schaduwvloot" en agentennetwerken om strategische activiteiten te onderhouden.
De grenzen van de oorlog breiden zich uit van oorlogsschepen, raketten en bases tot tankers, verzekeringen, havens, netwerken van afwikkeling en energie-inkomsten.
Het is ook een financiële en logistieke oorlog.
De Revolutionaire Garde van Iran vertrouwt al lang op olie-inkomsten en complexe handelsnetwerken om zijn binnenlandse militaire systeem en regionale agentschap te behouden. Traditionele sancties proberen de geldstromen door banken, bedrijven en scheepvaart te beperken, maar schaduwvliegtuigen, vlaggenwijzigingen, tussenpersonen en verborgen transacties verzwakken de effecten van de sancties voortdurend.

Het voordeel van deze methode is dat het direct werkt: zodra een schip zijn operationele capaciteit verliest en de transportcapaciteit en de waarde van de activa onmiddellijk dalen, evalueren andere schepenbezitters, verzekeraars en havens de risico's van samenwerking met de betrokken netwerken opnieuw. Wanneer economische activa rechtstreeks in militaire doelen worden opgenomen, breidt het bereik van de oorlog zich snel uit en kunnen de energiemarkt, scheepvaartverzekering en commerciële activiteiten in de Golfgebieden worden beïnvloed.
Voor Iran betekent een verdere aanval op Amerikaanse oorlogsschepen niet alleen dat de militaire faciliteiten worden tegengevallen, maar ook dat zee-activa die de financiering van de Revolutionaire Garde ondersteunen, worden vernietigd. Voor de Verenigde Staten betekent deze strategie een hoger escalatierisico: het conflict kan zich uitbreiden van militaire confrontatie tot regionale economische oorlogen als Iran commerciële schepen, havens of energiefaciliteiten aanvallen.
De Golf van Oman wordt ‘militair front + energie front’
De Golf van Oman, die de Straat van Hormuz met de Indische Oceaan verbindt, is een van de meest gevoelige wateren voor de wereldwijde energietransport. Elke aanhoudende aanval op tankers, blokkade of militaire escort zal snel naar de internationale markten worden doorgegeven. Het Amerikaanse leger heeft een duidelijk signaal vrijgegeven: Washington is niet langer tevreden met defensieve interceptie, maar is bereid om een aanval op Amerikaanse oorlogsschepen te straffen tegen een hogere prijs.
Dit is ook realistisch voor Peking.China is al lang een belangrijke koper van energie in het Midden-Oosten en heeft nauwe economische en strategische banden met Iran. Wanneer de Verenigde Staten de olievervoerscapaciteit van Iran direct beginnen aan te vallen, zal het in het verleden steeds moeilijker worden om te blijven vertrouwen op “economische samenwerking en scheiding van veiligheidsrisico’s”. Chinese bedrijven, scheepvaartmaatschappijen en financiële instellingen kunnen ook geconfronteerd worden met meer complexe sancties, verzekeringen en afwikkelingsdrukken als ze blijven betrokken bij de handel met Iran met een hoog risico.
Volgens Focus China is dit conflict niet echt de moeite waard om te zien wie een paar schepen heeft neergeschoten, maar hoe de hedendaagse oorlog de economische en militaire grenzen opnieuw schrijft. Wanneer financiële ketens, logistieke ketens en energieketens als onderdeel van oorlogsmachines worden beschouwd, is de commerciële infrastructuur in het tijdperk van de globalisering niet langer van nature buiten de oorlog.
De volgende drie tips zijn de moeite waard:
- of Iran doorgaat met het aanvallen van Amerikaanse militaire schepen en golfschepen met raketten, drones of agentkrachten;
- of de VS het bereik van de aanvallen verder heeft uitgebreid naar meer schaduwvlootjes, havens, energiefaciliteiten en financiële knooppunten;
- of Chinese bedrijven en financiële instellingen hun afwikkelings-, transport- en verzekeringsregelingen hebben aangepast aan de toenemende risico's van de handel in energie met Iran.


Artikelbespreking
Geverifieerde leden kunnen openbaar over dit bericht discussiëren en hun eigen inhoud beheren.
Lidmaatschapsstatus controleren…