Na de veroordeling van Huizhuizen is de crisis nog steeds aan de gang: de veroordeling heeft acht misdaden opgelost, maar heeft geen oplossing gevonden voor zes jaar van niet-naleving van regelgeving.

De veroordeling van de rechtbank van Shenzhen tot levenslange gevangenisstraf van de oprichter van Hengda is op de grond gelegd, maar de nieuwste analyse van de Chinese vastgoedcrisis op 24 augustus toonde aan dat de oprichter van Hengda in de gevangenis geen zin had om de zes jaar durende vastgoedcrisis op te lossen.Hengda had meer dan 300 miljard dollar aan schulden, terwijl de vermogensverlaging nog steeds de rijkdom van het gezin, de consumptie en de gehele economie van China trekt.

De rechtbank bevestigt eerst wat de rechtbank heeft bevestigd. De rechtbank veroordeelde haar tot levenslange gevangenisstraf en confiscatie van alle persoonlijke bezittingen, met betrekking tot fraude bij het verzamelen van kapitaal, illegale absorptie van openbare deposito's, misbruik van geld, illegale leningen, effectenfraude en onderbreking. De rechtbank veroordeelde haar tot levenslange gevangenisstraf en confiscatie van alle persoonlijke bezittingen, en Hengda en de belangrijkste vastgoeddochterondernemingen werden gelijktijdig veroordeeld tot een enorme boete, met meer dan 50 betrokkenen.

Het probleem van regelgevende onderzoeken en gerechtelijke procedures is niet de plotselinge breuk van de financiële keten die op een dag plaatsvond, maar het resultaat van jarenlange snelle schuldenverhoging, toenemende inkomsten, verborgen risico's en gecompliceerde financiering. Hengda was ooit een van de grootste ontwikkelaars in China en is al lang een sterrenondernemer op het politieke bedrijfsleven.

De vastgoedontwikkeling is in China nooit een vrije markt geweest. Landvoorziening, bankkrediet, voorverkoopfinanciering, obligatie-uitgifte, goedkeuring van projecten, lokale financiering en audit onthulling bevinden zich allemaal in een strak netwerk van administratieve en financiële toezichthouders. Vandaag is het mogelijk om een schuld van 300 miljard dollar uit te breiden, dus het is onmogelijk om het hele proces te interpreteren met een enkele ondernemer.

Het vierde punt is de verliezen drager. De veroordeling van de vastgoedmarge betekent dat de staat heeft voltooid de straf op individuen, maar de financiële verliezen van de gezinnen, leveranciers, investeerders en schuldeisers die het vastgoed kopen niet automatisch verdwijnen met de veroordeling. Na de vastgoedcrisis in het zesde jaar, de echte zorg voor de markt is niet meer hoeveel jaar de vastgoedmarge nog in de gevangenis kan zitten, maar door wie de vastgoedactiva, schulden en ruwe projecten uiteindelijk worden gedragen.

Als de rechtbank een langdurige en grootschalige financiële inbreuk heeft bevestigd, welke banken hebben grote leningen goedgekeurd, welke auditinstanties hebben financiële documenten ondertekend, welke regelgevende instanties hebben risico-indicatoren gezien, welke plaatselijke overheden hebben afhankelijk geweest van de aankoop van land en projecten?

De corruptiebestrijding en de financiële justitie onder Xi Jinping presenteren vaak een ‘finalistisch verhaal’: bedrijven pakken de verantwoordelijken na de bomaanslagen en bewijzen met zware straffen dat de staat de problemen heeft aangepakt, maar de moderne rechtsstaat vraagt niet echt om iemand te vinden die alle schuld kan dragen, maar om uit te zoeken waarom het hele systeem niet heeft gewerkt voordat de ramp plaatsvond.

Het bedrijf moet natuurlijk verantwoordelijk zijn voor de misdaden die de rechtbank heeft vastgesteld.Echter, als een ondernemingsimperium van 300 miljard dollar op lange termijn risico's kan creëren in het zeer gecontroleerde financiële systeem van China en uiteindelijk alleen de conclusie van "de rijkste in de gevangenis" overblijft, dan is het deel van de institutionele verantwoordelijkheid dat de Hengda-zaak echt nodig heeft om te worden beoordeeld, nog steeds niet in de rechtbank.