Vijf jaar gevangenisstraf, vier jaar politieke rechtenbeperkingen blijven doorgaan: de zaak Yuan Chen toont hoe China #MeToo en publieke expressie heeft opgenomen in de nationale veiligheid

De Chinese onafhankelijke journalist en #MeToo-deelnemer Huang Zhejiang werd op 18 september vrijgelaten nadat hij vijf jaar gevangenisstraf had afgelegd.De Britse krant The Guardian meldde op 21 september dat hij uit de gevangenis is ontslagen.Maar ze herstelde niet haar volledige vrijheid: de vier jaar politieke ontheffing die in 1924 werd veroordeeld, werd nog steeds uitgevoerd, wat betekende dat haar rechten, zoals persactiviteiten, openbare expressie, vereniging en vertrek, nog steeds wettelijk werden beperkt.

Van 2017 tot 2018 onderzocht ze seksuele intimidatie van Chinese journalisten en werd ze een van de belangrijkste journalisten die de publieke discussie over #MeToo in China bevorderde. Een journalist die bekend staat om seksuele intimidatie en publieke kwesties, werd later veroordeeld tot vijf jaar veroordeling wegens "aanmoediging tot ondermijning van het staatsregime", een misdaad die op zich onthult hoe het nationale veiligheidssysteem van China de publieke expressie met politieke veiligheid verbindt.

Op 19 september 2021 werd de politie van Guangzhou met Wang Zhen, een activist voor de rechten van de arbeid, naar het Verenigd Koninkrijk gebracht.Organisaties zoals Amnesty InternationalDe procureur-generaal heeft vrije vrije contacten met de buitenwereld voor een lange tijd verhinderd, waarbij vrienden bijeenkwamen, deelnemen aan online cursussen over geweldloosheid, publiceren en verspreiden van inhoud die door de autoriteiten als gevoelig werd beschouwd, en uiteindelijk een "zaak van aanmoediging tot ondermijning van het staatsregime" vormde.

Op 14 juni 2024 veroordeelde de gemeenteraadsrechtbank van Guangzhou Huang Zhejiang tot een gevangenisstraf van vijf jaar, vier jaar van politieke rechten en een confiscatie van honderdduizend dollar aan persoonlijk eigendom; het hooggerechtshof van Guangzhou in tweede aanleg hield de oorspronkelijke veroordeling in stand. Wang werd veroordeeld tot drie jaar en zes maanden en is in 2025 veroordeeld. De sleutel hierbij is niet of de rechtbank de formele procesprocedure heeft voltooid, maar welk gedrag wordt opnieuw gedefinieerd als "ondermijning" door de misdaden tegen de nationale veiligheid: bijeenkomsten, discussies, online cursussen en openbare kwesties die eenmaal in het kader van de nationale veiligheid worden uitgedrukt

Voorafgaand aan de straf,Amnesty International, Reporters zonder Grenzen en de Commissie voor de bescherming van journalistenDeze bezorgdheid is niet ongerechtvaardigd: haar vier jaar van "betrokkenheid van politieke rechten" is onderdeel van de straf, wat betekent dat de staat haar rechten op verkiezingen, spraak, publicatie, bijeenkomst en vereniging kan blijven beperken nadat ze de gevangenis heeft verlaten.

In het laatste onderwerp van The Guardian wordt opgemerkt dat de publieke rapportage over seksueel misbruik en de discussie over vrouwenrechten die in 2018 uitbrak, later werd gedwongen om te gaan naar een meer verborgen en kleinere vorm onder censuur, accountbeperkingen en voortdurende druk van activisten. De trajecten van The Guardian, van onderzoeksjournalisten tot verdachten in de nationale veiligheidszaken, werden een van de meest symbolische gevallen van deze contractie.

De Commissie voor de bescherming van journalisten stelt datHet is een van de meest voorkomende gevallen van gevangenisstraf in China wegens nieuws- en publieke activiteiten. Internationale organisaties hebben haar ook beschuldigd van langdurige ondervraging, slapeloosheid en andere mishandeling tijdens de bevoegde bewaking van woningen en detentie, en sommige informatie zegt dat ze werd vastgelegd op de "Tiger Belt".

De aanhouding door de publieke dienst, vervolging door de openbare aanklager in verband met misdaden tegen de nationale veiligheid, rechterlijke veroordelingen, tenuitvoerlegging in de gevangenis, samen met politieke rechtenbeperkingen na de veroordeling, vormden een volledige nationale dwangketen. De signalen die ze zenden zijn niet alleen gericht op een journalist, maar ook op iedereen die probeert gendergeweld, arbeidsrechten, openbare discussies en maatschappelijke associatie te transformeren in een aanhoudende maatschappelijke actie.

De mogelijkheid om opnieuw te interviewen, te schrijven, sociale media te gebruiken, contact te maken met buitenlandse instellingen en vrij te reizen, zal bepalen wat "vrijlating" precies betekent. Als een journalist na vijf jaar gevangenisstraf nog steeds onder langdurige bewaking en beperkingen moet leven, dan gaat de gevangenisstraf alleen van controle in de gevangenis naar controle buiten de gevangenis, en niet de echte herstel van rechten.