CIA directeur in het geheim Moskou binnengegaan: China-Rusland "geen plafond" wordt een grap, en de CPC is een stap dichter bij de tafel

Op 25 augustus 2026 werd een Amerikaanse zender opgericht. Air Force C-17A "Universal King III" strategische transportvliegtuigen landden op de luchthaven van Moskou Vnukovo, waarna een aantal VS. De media onthulden de werkelijk belangrijke figuur achter het vliegtuig: John Ratcliffe, directeur van de VS. Centrale Inlichtingendienst.

CBS News, ABC News, de Washington Post en Reuters die Ratcliffe op dezelfde dag in Moskou was. Dit was het eerste publiekelijk bekende Russische bezoek sinds hij als CIA-directeur diende, en een zeer zeldzaam bezoek aan Rusland sinds voormalig CIA-directeur William Burns Moskou bezocht in 2021.

Wat echt verdient Beijing zijn aandacht is niet de C-17, maar het politieke signaal achter het vliegtuig.

De topfiguren van de VS. Inlichtingendienst bezocht Rusland niet via gewone diplomatieke ceremonies, maar ging Moskou binnen in een context waarin de Russisch-Oekraïense oorlog nog niet is beëindigd en de VS-Russisch De betrekkingen zijn nog steeds zeer complex. Dit toont aan dat er, hoe open conflict tussen Washington en Moskou ook is, nog steeds een direct kanaal is tussen de twee landen die kan top-niveau veiligheidskwesties bespreken.

Nog opmerkelijker is het feit dat dergelijke contacten plaatsvinden op een moment dat Rusland nog steeds zijn..onvermijdelijk partnerschap met China openbaar maakt.

In februari 2022 kondigden Xi Jinping en Poetin aan dat China-Rusland vriendschap was.no-stop. Sindsdien heeft Peking de betrekkingen tussen China en Rusland in een belangrijk teken van de zogenaamde wereldpatronenverandering geplaatst. In mei 2026 benadrukten Xi en Poetin nog steeds openlijk strategische samenwerking tussen beide landen.

Tijdens de bijeenkomst van Xi Jinping en Poetin in Peking in mei van dit jaar, hoewel beide partijen opnieuw blijk gaven van politieke intimiteit, hebben zij nog steeds niet bepaald dat de grootschalige Het aardgasproject is een zeer zorgwekkend project.

Dit is precies de vraag die de Chinese propagandamachine het meest terughoudend is om te bespreken: de zogenaamde "geen bovengrens," voor wie is geen bovengrens?

Rusland heeft Chinese markten, handel, industriële producten en diplomatieke steun nodig, terwijl China Rusland's enorme nucleaire arsenaal, energiebronnen en zijn status als een permanent lid van de VN-Veiligheidsraad tegen de door de VS geleide internationale orde.

Als de Verenigde Staten Rusland een waardevollere strategische keuze kunnen bieden dan Peking, waarom moet Moskou dan zijn eigen nationale belangen opofferen voor het regime van Xi.

De internationale politiek heeft nooit gesproken over het.comradeship.. in de propaganda van de CPC.

VS Rusland is echt dichtbij, Peking is de meest gespannen kant.

Als de regering van Trump in staat is om een stabiel Amerikaans-Russisch communicatiemechanisme op hoog niveau te herstellen, kan de strategische betekenis ervan veel meer zijn dan de Russisch-Oekraïnse oorlog zelf.

Een van de grootste geopolitieke uitdagingen die de Verenigde Staten al lang hebben meegemaakt is hoe om te gaan met strategische interacties tussen Rusland, China, Iran en andere krachten. De gegevens van het Comité voor economische en veiligheidscontrole van de VS en China over de betrekkingen tussen China en Rusland beschrijven ook het partnerschap tussen China en Rusland als een belangrijke as voor autoritaire samenwerking die streeft naar een betere samenwerking tussen de EU en Rusland. om de VS te ondermijnen. Alliance systeem en invloed.

Daarom is voor Beijing de gevaarlijkste situatie niet de VS. Het conflict met Rusland en China tegelijkertijd, maar Washington begint de orde van vijandelijke vrienden te herschikken.

Als de VS. Rusland kan een gefaseerde overeenkomst sluiten over Oekraïne, energie, het Midden-Oosten, nucleaire veiligheid en zelfs enkele economische belangen, Ruslands strategische behoefte om volledig te blijven vertrouwen China zal afnemen.

Dit betekent niet dat Rusland plotseling een bondgenoot van de Verenigde Staten zal worden, laat staan de bewering dat de Verenigde Staten en Rusland een anti-China-alliantie hebben gevormd.

Omdat een van Xi zijn belangrijkste internationale strategieën in de afgelopen jaren is geweest om te proberen Rusland te gebruiken om de Verenigde Staten en Europa te veroveren, zodat de Verenigde Staten geconfronteerd worden met strategische druk in zowel Europa als de Indo-Pacific.

Zodra deze voorwaarde is ontspannen, kan de druk zich wenden tot Peking.

De meest ironische scène van

Op een moment dat Peking voortdurend vertelt de Chinese mensen dat de opkomst naar het westen valt en dat de VS. De hegemonie daalt, de VS. Strategisch transportvliegtuig landde direct in Moskou, en de VS. CIA-directeur kwam de Russische hoofdstad binnen en hield contacten op hoog niveau met de Russische zijde zonder publieke inhoud.

Ondertussen, Kremlin Buitenlandse Beleid Assistent Usakhov onlangs zelfs publiekelijk zei dat als Trump en Poetin beide aanwezig waren op de APEC top in China in november van dit jaar, ze zouden Waarschijnlijk ontmoeten en praten.

Dit creëert een zeer ironisch beeld:

Xi Jinping hoopt Rusland te vormen als een strategische partner tegen de Verenigde Staten, maar de Verenigde Staten kunnen altijd direct kloppen op de deur van Moskou.

Dit is de ware betekenis van de zogenaamde.Russisch-China geen plafond... China-Rusland samenwerking kan zeer diep zijn, maar Rusland heeft nooit zijn strategische keuze overgedragen aan Peking.

Poetin is allereerst de president van Rusland, niet Xi Jinpings politieke bondgenoot. Rusland is op zoek naar Rusland eigen status als een grote macht. De Europese Unie heeft de volgende stappen ondernomen: Kremlin is volledig gemotiveerd om het gewicht van de betrekkingen met China opnieuw aan te passen.

Gezien de nationale belangen is er geen bovengrens.

Van zitten aan tafel tot het toetsenbord op tafel worden

Het is niet Poetin die zich echt zorgen moet maken over de CPC, maar zijn eigen internationale strategie die tegelijkertijd instort.

De afgelopen jaren heeft Peking geprobeerd een verhaal te bouwen: Rusland, Iran en een groep anti-Amerikaanse naties vormen nieuwe internationale machtscentra, en de De wereldorde van de VS is onherroepelijk afgenomen.

Maar internationale betrekkingen zijn geen propagandaslogans.

Rusland kan Peking omarmen, het kan onderhandelen met Washington; de Verenigde Staten kunnen Rusland straffen, en een CIA-directeur naar Moskou sturen; Moskou kan energie verkopen aan China en kan opnieuw handel drijven met het Westen wanneer het dat in zijn eigen belang nodig heeft.

Wat echt ontbreekt strategische roterende ruimte kan het Xi Jinping regime zelf zijn.

Hier wordt de C-17 het meest gevreesd door Peking vandaag.

Het bewijst niet dat de VS-Russische Unie is opgericht, maar het bewijst niet dat Rusland niet aan de kant van China is opgesloten; Het bewijst niet dat Poetin Xi heeft verlaten, maar het bewijst dat Xi Poetin nooit echt heeft gehad.

En zodra Washington eindelijk erin slaagt om Rusland uit zijn hoge afhankelijkheid van China te verwijderen, zal de strategische ruimte die de Verenigde Staten hebben gewonnen in het gezicht van Peking worden aanzienlijk uitgebreid.

De Taiwan Straat, de Zuid-Chinese Zee, geavanceerde chips, internationale financiering, toeleveringsketens, belangrijke mineralen, overzeese militaire expansie en China hoge-ranking De buitenlandse belangen kunnen allemaal meer druk van buitenaf ondervinden.

Enkele decennia geleden gebruikten de Verenigde Staten de Sovjet-Chinese divisie om het evenwicht van de Koude Oorlog te veranderen, en wat Peking het meest bang is om vandaag te zien is een grote land. strategische aanpassing in de tegenovergestelde richting.

Wat het waard is om te observeren over de C-17, die op 25 augustus in Moskou landde, is niet hoeveel mensen en apparatuur het bij zich had, maar of het betekende dat een deur die Al jaren gesloten werd heropend.

Als er uiteindelijk een nieuw kader voor de uitwisseling van belangen tussen de VS en Rusland ontstaat, dan zal Xi een hardwerkende werking van de Russische no-top-limieten niet alleen De Chinese Communistische Partij is een van de belangrijkste politieke partijen in de wereld.

In het verleden heeft Peking altijd al willen gaan zitten aan tafel om de wereldorde te herverdelen.

Maar er is een wrede regel in de internationale politiek: als je niet kan beslissen over het menu, wees voorzichtig als je er deel van uitmaakt.

Vandaag is de CIA-directeur in Moskou aangekomen.

Rusland zit nog steeds aan tafel en de Verenigde Staten zitten ook aan tafel.

En de Communistische Partij kan een stap dichter bij het draaien van de zogenaamde "Grote Macht Spelers" in een schotel in de handel van de grote machten.