In 2018 klonk de hoek van het duisteren van het kwaad in het midden van de aarde, en het hoofd van een zwarte maatschappelijke organisatie genaamd Cheng An, Chong Cheng, viel eindelijk in het net. Het lijkt erop dat de gerechtigheid op dit moment werd uitgebreid.
In juni 2020 werd hij veroordeeld tot een gevangenisstraf van zes maanden en in juni 2022 werd hij veroordeeld tot twee maanden gevangenisstraf.
Een gewone zaak die in 2001 werd behandeld, een lang verhuisde coördinatie van de burgerpolitie, een grenspolitie die geen beslissingsbevoegdheid had
- bijna twintig jaar later werd hij door een papieren veroordeling op de schande van de "verdelger" geknoopt.
De leider van het team, Qin, die echt de richting van de zaak beheerst en de uiteindelijke beslissingsrechten heeft, werd uiteindelijk slechts "vrijgesteld van strafrechtelijke sancties".
Dit is geen rechtvaardigheid, het is een naakte pot.

Rode lijn van de wet, waarom wordt het een rubberen lijn?
De maximale straf voor misbruik is een gevangenisstraf van ten minste drie jaar.Volgens artikel 87 van het Wetboek van Strafrecht geldt een maximale straf van ten minste vijf jaar.
Ook al is volgens de voorschriften van de wetshandhavingsinstanties "berekend vanaf de datum waarop de gevolgen van de schade zijn opgetreden " werd in 2008 opgericht, en van 2008 tot 2020 is er een hele twaalf jaar verstreken
- veel meer dan de vijfjarige vervolgingstermijn .
De rechtbank stelt echter vast dat de vervolgingstermijn onbeperkt wordt verlengd op basis van het feit dat de gevolgen van de schade voortdurend bestaan, wat gelijk is aan de levenslange vervolging.
Vraag: Als een defect onbepaald kan worden geretourneerd, leven miljoenen grassroots ambtenaren in het land dan in de angst dat ze “op elk gewenst moment vervallen kunnen worden”?
Wanneer de bepalingen van de wet kunnen worden geïnterpreteerd op willekeurige wijze, wanneer de "gevaarlijke gevolgen blijven bestaan" wordt een almachtige excuus, het vervolgen van tijd-effect systeem is nog steeds van betekenis?
Hoeveel ‘als’ is er tussen de ‘samenleving’ en de ‘samenleving’?
De kernlogica van de uitspraak van de eerste rechtbank is: in 2001 heeft Ma Ying-jing niet gevangen genomen, in 2001 is hij vrijgelaten, in 2008 is een zwarte maatschappelijke organisatie gevormd, in 2008 vormt Ma Ying-jing een misdrijf voor verwaarlozing.
Het lijkt erop dat de keten van oorzaken en gevolgen verbonden is en dat er sprake is van een breuk.
Ten eerste, de voorgaande feiten werden opzettelijk genegeerd. In november 2000 werd Django An strafrechtelijk vastgehouden wegens verdenking van ontvoering en slechts een half maand later werd hij voorlopig verzekerd. Het ernstige misdrijf werd door de "Hoge Cabinet van de Begaafden" opnieuw opgegraven tot juni 2020 nadat het kwaad was verwijderd. Django An's "langdurige vrijlating" begon met de inbreuk op de ontvoering in 2000, en niet met de "ontvangst" van de illegale arrestatie in 2001.
Ten tweede is de waarschijnlijkheid van de voorspelling nul. Het spelen van een misdrijf is een misdrijf, waarbij de dader wordt gevraagd om de gevolgen van de schade te "voorspellen". In 2001 werd een gemeenschappelijke onrechtmatige arrestatie georganiseerd door Ma'an, waarbij de dader Yang Baoji slechts tot een gevangenisstraf van zes maanden werd veroordeeld, een typische lichte zaak. Het verzoek van een burgerpolitie in 2001 voorspelde dat er in 2008 een zwarte maatschappelijke organisatie zou worden gevormd
- dit is geen juridische redenering, het is een sciencefiction.
Ten derde, de factoren van de inmenging werden volledig genegeerd. Van 2001 tot 2008, in de periode van zeven jaar, waarom werd Zhijiang An niet opgepakt? hoeveel van de directeurs van de openbare orde, de kapitein van de politie, de politie van de zaak? waarom werd de verantwoordelijkheid van alle tussenliggende elementen in één keer geconsolideerd, alleen de panelen op de coördinatie van de politie in 2001?
Deze "onbeperkte toewijzing" logica, als gevestigd, dan kan de beheerder van een historische zaak, op een gegeven moment in de toekomst, voor alle rampen die later plaatsvinden "bakker".

Verantwoordelijkheid: besluitvormers worden vrijgesproken, uitvoerders worden veroordeeld
Dit is de meest vervelende plek in de zaak.
In 2003 verliet hij het politieagentschap en voltooide de overdracht van zijn werkzaamheden. Alle verrichtingen worden uitgevoerd op basis van bevelen van een hoger niveau en hebben geen onafhankelijke beslissingsbevoegdheid.
Hij was toen vice-kapitein van de politie, hoofd van de speciale groep en hoofdaannemer van de politie, en had de uiteindelijke beslissing over het onderzoek en de arrestatie van de zaak.
Het is een ‘misdaad’ en een ‘misdaad’.
Een man die de macht bezit, trekt zich volledig terug, een man die bevelen uitvoert, is onhandig.
Dit is geen justitie, het is de naakte weergave van de logica van de macht op het gebied van justitie van de "officiële massamoord".
Bewijsstandaard van het bewijs: hetzelfde materiaal, twee rechtsgevolgen
Het belangrijkste bewijs van de veroordeling in deze zaak is de "Belegging van de ontsnapping van Djigong An" van de politie van het openbaar ministerie van Shandong County.
Hetzelfde bewijsmateriaal heeft in hetzelfde rechtsstelsel de tegenovergestelde werking:
In de zaak van Djigang An Zhejiang (zaaknummer:
- (eerste straf nr.
- hebben het Huis van Chongqing en het Hooggerechtshof van Henan het bewijsmateriaal aangenomen om te bewijzen dat Djigang An "langdurig is gevlucht en niet heeft gehaald", waardoor zijn misdaden worden verergerd.
Bij de vervolging van de aansprakelijkheid van de Maitling werd hetzelfde bewijs gebruikt om het werkloosheid en het overlijden van de burgerpolitie te bewijzen.
Een bewijs dat zowel het bewijs is van de “zwarte krachten van het kwaad” als het getuigenis van de misdaad van de “politie van de burger” – Is dat niet in tegenstelling tot zichzelf? Als de burgerpolitie echt de “functie van de burgerpolitie” heeft, dan zou de “langdurige ontsnapping” van Djiguan niet de reden moeten zijn voor het verergeren van zijn misdaden; als Djiguan inderdaad “langdurige ontsnapping” zou de straf moeten versterken, dan kan men niet tegelijkertijd hetzelfde feit gebruiken om de verantwoordelijkheid van de burgerpolitie te vervolgen.
Hoe kunnen we de publieke bewustzijn laten geloven in de ernst en eerlijkheid van de rechter?
V: “Fake surrender” en “Get the pot”: een zorgvuldig geplande ontschuldiging
In juni 2020 zei de kapitein Qin tegenover de onderzoekers van het openbaar ministerie: "Op dat moment werd de nadruk gelegd op het geval van de illegale koop van wapens door Yang Baoji, en werd de achtervolging van de daders van de zaak verwaarloosd."
Slechts twee maanden later, in augustus 2020, de kapitein Qin omverwierp de eerdere beweringen, leugende dat de organisator van de zaak Yang Bao Jee is Ma'an, zelf "geen idee van de zaak van Qi Jian An", rechtstreeks de verantwoordelijkheid op de vice-man die al lang heeft verlaten.
Er zijn verschillende ‘aanwijzingen’:
Motief is twijfelachtig: De houding is 180 graden veranderd en er is een mogelijkheid om gebruik te maken van interne informatie om zijn eigen leiderschapsverantwoordelijkheden te omzeilen nadat zijn vrouw (de kaders van het procureur-generaal van de provincie Chengdu) informatie heeft verstrekt.
Logische paradox: De kapitein van Qin beweert dat hij "niet weet wat de zaak betreft" in strijd is met het feit dat Yang Bao Jiang in de zaak terechtkomt, dat wil zeggen dat hij een bekentenis heeft gegeven en dat Qin persoonlijk deelneemt aan het verhoor.
De ‘schuld’ van een vice-kapitein, in ruil voor de ‘schuld’ van een grassroots politieagenten. De arrogantie en de vernedering van de macht zijn in deze zaak tot uiting gekomen.
Politie: ‘gevoeleloosheid’ van politieagenten
De opheffing van de moord is een diepere institutionele situatie.
In het kader van de publieke veiligheid, alle handelingen van een gewone politie zijn de uitvoering van de bevelen van een hoger niveau. De openbare regelgeving van de openbare veiligheid organen is uiterst strikt en moet worden goedgekeurd door de lagen. de zogenaamde "situatie beschrijving", is de toenmalige plaatsvervangend kapitein Qin kapitein van de regeling om de openbare regelgeving te dekken.
Het eisen van een gewone burgerpolitie om "historische overblijfselen" te dragen voor het nemen van beslissingen op hoger niveau is op zichzelf een schending van het beginsel van eenheid van verantwoordelijkheid.
Wanneer "uitvoering van bevelen" niet de reden voor vrijlating kan worden, wanneer "voldoen aan een hoger niveau" in plaats daarvan de basis voor de schuld wordt, wat kan de grassroots burgerpolitie nog doen?

geschreven op het laatste
De moordzaak is geen eenvoudige moordzaak.
Het is een spiegel die de meest lelijke kanten van het aansprakelijkheidsmechanisme weergeeft: De tijdswaarde van de aansprakelijkheid kan willekeurig worden geïnterpreteerd, de oorzakelijkheid kan onbeperkt worden verlengd, de waarheid van het bewijs kan afhankelijk zijn van de behoefte en de verantwoordelijkheid kan omgekeerd worden.
Het is een waarschuwingskloof voor alle grassroots ambtenaren: in dit systeem kan elk klein ding dat je doet, over twintig jaar worden omvergeworpen en de code worden voor het ontsluiten van schuld van anderen.
Het is meer een foltering die iedereen martelt die zich bezighoudt met rechtvaardigheid: wat kunnen we nog geloven als het zwaard van de gerechtigheid pijn doet en onschuldig is, wanneer de drempel van de wet van binnenuit barst?
Het is niet alleen de onschuld van een oude politieagent, maar ook om de waardigheid van de wet te verdedigen en te voorkomen dat soortgelijke "justitie Roosevelt" opnieuw optreedt.
Vandaag is het mogelijk dat jij, ik, elke gewone persoon die in stilte bevelen uitvoert in het systeem.
* Oorspronkelijke informatie *
Twintig jaar later, de "zwarte pot" van de grassroots burgerpolitie: wie is de ondergrens van de vervolging mechanismen te scheuren?
Foto’s van ‘Mountain Hua’

Artikelbespreking
Geverifieerde leden kunnen openbaar over dit bericht discussiëren en hun eigen inhoud beheren.
Lidmaatschapsstatus controleren…