Honderden miljarden projecten, onbetaalde werknemers en een politieauto: hoe de Chinese arbeidsketen van Ustiluga uit de hand liep

9 augustus, Ustiluga, regio Leningrad, Rusland. Op het Baltisch Gas Chemical Complex omringden een groot aantal Chinese arbeiders een politievoertuig. In de publieke video droegen de arbeiders een helm en een spiegelend vest, dat niet uiteenviel. De oorzaak was niet ingewikkeld: een Chinese werknemer had een geschil met de manager over de betaling van de lonen, de projecter had de politie gebeld, de Russische politie ging naar Neem de man mee, de arbeiders kwamen naar boven, en uiteindelijk werd de man op de plaats delict achtergelaten.

Deze scène is dichter bij de werkelijke kosten van overzees werk dan enige zakelijke brochure. een groot project met een contractwaarde van 100 miljard RMB, met een complex systeem van grensoverschrijdende contracten, een conglomeraat achtergrond en een beschrijving van energiestrategieën; Maar voor de bottom-up werknemers blijft het laatste probleem het oorspronkelijke: of de lonen op tijd zijn.

Hoe groter het project, hoe groter de verantwoordelijkheid kan niet worden afgezwakt door de keten van onderaanneming

Uit openbare informatie blijkt dat de aannemer in kwestie gericht was op China Chemical Engineering Construction Company Limited. Moskou Monitor citeerde China Chemical Engineering Group als jaarlijks verslag dat het contract voor het Baltic Chemical Project meer dan 100 miljard RMB bedroeg. Het Centrum voor de handel en de mensenrechten heeft vervolgens een vraag naar Zhejiang gestuurd over onbetaalde salarissen en botsingen ter plaatse, en er was geen antwoord ontvangen op 16 September.

De meest voorkomende manier om de verantwoordelijkheid voor buitenlandse werken te verwateren is de loonlaag te verlagen: het vaste bedrag is de onderaanneming van arbeid, de onderaanneming is het niet betalen van fondsen, de intermediair is het contract anders is overeengekomen, en het project bedrijf benadrukt de afwikkeling cyclus. Elk niveau kan zijn eigen verklaring vinden, en de laatste die het risico neemt is de persoon die al gewerkt heeft.

Het belang van het Ustiluga-incident is juist dat de werknemers dit systeem van decentralisatie van de verantwoordelijkheid met collectieve actie hebben afgebroken. De werknemers omsingelden politieauto's, niet alleen om te voorkomen dat een medewerkster wordt weggehaald, maar ook om een loonconflict in de openbare ruimte te drijven dat binnen de ondernemingen.

ng kan niet uitgaan met verantwoordelijkheid of zelfs het land samen verlaten

Grote Chinese ingenieursbedrijven hebben overzeese projecten lange tijd beschouwd als een onderdeel van hun internationaliseringscapaciteit en nationale ingenieurscapaciteiten. Aangezien ondernemingen de voordelen genieten van de geloofwaardigheid van ondernemingen, de financieringscapaciteit en de nationale middelen, kan het arbeidsbeheer niet worden teruggevoerd naar de logica van wie is verantwoordelijk voor de behandeling van de ziekte na het verlaten van het land.

Het is niet moeilijk om de controverse te verduidelijken: arbeids- of arbeidsovereenkomsten, loonbetaling, onderaannemingsovereenkomsten, lijsten van personen, paspoortbeheer en project. De aanwezigheidsrecords zijn voldoende om de schulden van wie, hoe lang is uitstaande, en die directe verantwoordelijkheid draagt, te vergoeden. De vraag is niet of er geen bewijs is, maar of de partij die de bevoegdheid heeft om te beheren bereid is de keten van verantwoordelijkheid te verspreiden.

Politieauto's zijn omsingeld, de laatste scène na het mislukken van de arbeidsverhoudingen

Werknemers kunnen spanningen alleen naar collectieve confrontatie toe brengen als de normale kanalen deze niet oplossen. Het meest opmerkelijke ding op de site in Ustiluga is niet hoe intens de.worker's ronde-de-straat zelf is, maar waarom een triljoen-klasse project moet komen om dit punt te zien het loonconflict.

Overzeese werken kunnen worden verpakt als samenwerking, strategie en groei, maar deze grote verhalen hebben geen betekenis voor werknemers wanneer lonen niet worden betaald. Wat echt moet worden beantwoord voor Zeven en haar superieuren is niet de grootte van de onderneming, maar de meest fundamentele vraag: waarom in hun eigen projectketen, moeten werknemers hun collectieve toegang tot de hoorzitting blokkeren.